கணவருக்கு வேலையும், மேலான தயவும் கிடைத்தது

என்னுடைய கணவர் விற்பனையாளராக பத்து ஆண்டுகள் வேலை செய்து கொண்டிருந்தார். அதினிமித்தம் அவர் அநேகம் பிரயாணங்கள் செய்ய வேண்டி இருந்தது. நாங்கள் ஒருவருக்கொருவர் பல வாரங்களாக, சில நேரங்களில் பல மாதங்களும் பார்க்காமல் இருந்திருக்கிறோம். இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு அவருடைய நிறுவனத்தில் சில மாற்றங்கள் ஏற்பட்டது, அதினிமித்தமாக அதிலிருந்து வந்த ஊதியமானது எங்கள் உணவிற்கும் இருப்பிட செலவுகளுக்கும் போதுமானதாக இல்லை.

எங்களுடைய மாநிலத்தின் அந்தப் பகுதியில் விற்பனையாளர் பணி மிகவும் அபூர்வமானதாக இருந்தது. பல இடங்களில் வேலைக்கு விண்ணப்பம் பண்ணியும் நல்ல சம்பளத்தில் வேலை கிடைப்பது என்பது சாத்தியமில்லை என்று என்னுடைய கணவர் நினைத்தார். பல மாதங்களாக எந்தவித வருமானமுமின்றி ஒவ்வொரு மாதத்திற்கும் சமூக பாதுகாவலர் திட்டத்தை சார்ந்திருக்க வேண்டியிருந்தது. இருப்பினும் அவை எங்களுடைய தேவைகளை சந்திக்க போதுமானதாக இல்லை. எங்களுடைய சேமிப்புகளும் செலவழிந்து விட்டது, அதனால் நாங்கள் எங்கள் சொத்துக்களை விற்கவும் சபையிலிருந்து உதவியை பெற்றுக் கொள்ளவும் நேரிட்டது.

நாங்கள் ஜோசப் பிரின்ஸ் ஊழியங்களுக்கு தவறாமல் எங்களுடைய ஆதரவை தெரிவித்து வந்தோம், நான் 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக பாஸ்டர் பிரன்ஸ் அவர்களின் செய்திகளை கேட்டுக்கொண்டு வருகிறேன். எனக்கு கற்றுக் கொடுக்கப்பட்ட அனைத்தையும் நான் விசுவாசித்தேன். 2018 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் இறுதியில் என்னுடைய கணவனாருக்கு ஒரு வேலை கிடைக்கும் வரைக்கும் அனுதினமும் பரிசுத்த திருவிருந்தை அனுசரிப்போம் என்று நாங்கள் தீர்மானித்தோம். அதை உண்மையாய் செய்து வந்தோம். எங்களுடைய சௌக்கியத்திற்காக கர்த்தராகிய இயேசு சிலுவையிலே தியாக பலியானதை நினைவு கூர்ந்து அனுசரித்தோம்.

நாங்கள் ஒரு சிறிய கப்பல்கிடங்கிற்கு அருகில் வசித்து வந்ததால் அங்கே இருந்த படகோட்டிகளில் பலருடன் நட்புறவு கொண்டிருந்தோம். ஆறு வாரங்களாக அனுதினமும் திருவிருந்தில் பங்குபெற்ற பிறகு எங்களுடைய படகோட்டி நண்பர், அவிசுவாசியான ஒருவர் நாங்கள் எப்படி இருக்கிறோம் என்பதை அறிந்து கொள்ள குறுஞ்செய்தியை அனுப்பினார். அவரை நாங்கள் குளிர்காலத்தில் பார்க்கவில்லை.

அவரிடம் நான் கடந்த சில மாதங்களாக என் கணவருக்கு வேலை இல்லாததால் சற்று கடினத்தில் இருக்கிறோம் என்று சொன்னேன். அதனால் என்னுடைய நண்பர் என் கணவனை அருகில் இருந்த கப்பல்கிடங்கிற்கு போகும்படியாகவும் அதன் உரிமையாளர் இப்போது வேலைக்கு ஆட்களை எடுத்துக் கொண்டிருப்பதாகவும் கூறினார்.

மறுநாள் எனது கணவர் அந்த கப்பல் கிடங்கிற்கு அதன் உரிமையாளரை சென்று பார்க்க, அப்பொழுதே அவர் வேலையில் அமர்த்தப்பட்டார். அந்த உரிமையாளர் ஏன் அவர் ஒருவரை வேலைக்கு அமர்த்தாமல் இரண்டு மாதங்கள் தள்ளிப் போட்டார் என்று அவருக்கே தெரியவில்லை என்று சொன்னார்.

எங்களுடைய எல்லா பில்களும் செலுத்தப்பட்டது. மேலும் கப்பல் கிடங்கு உரிமையாளர் மிகவும் சந்தோஷமாக இருந்தார், ஏனென்றால் அநேகம் படகுகள் விற்கப்பட்டது – போதுமான அளவு இருப்பு சரக்கை வைப்பதற்கு அவரால் கூடாமல் போனது. இப்போது என் கணவர் பக்கத்து வீட்டிற்கு செல்வது போல வேலைக்கு செல்லுகிறார், அது மிகவும் சிறப்பாக இருந்தது. இதனால் நாங்கள் எங்களுடைய வாகனத்தையும் விற்று விட்டோம். ஏனென்றால் இனி வாகன காப்பீடு கட்ட வேண்டிய அவசியம் இல்லாமல் போனது. தேவன் அற்புதமானவர் அல்லவா? அவருடைய வழிகள் நாம் விவரிக்க கூடாததாய் இருக்கிறது.

நான் இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி என்னுடைய படகோட்டியான நண்பரிடம் எப்படி தேவன் அவரை என்னுடைய கணவருக்கு இந்த வேலை கிடைக்கும்படி பயன்படுத்தினார் என்பதை எடுத்துச் சொன்னேன். இப்போது நானும் எனது கணவரும் ஒன்றாக இணைந்து அதிக நேரத்தை செலவிடுகிறோம்.

சகல மகிமையும் தேவனுக்கே உண்டாயிருப்பதாக!