រឿងរ៉ាវផ្ទាល់ខ្លួន

ខ្ញុំតែងតែមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងជាមនុស្ស​បរាជ័យទាំងស្រុង ព្រោះខ្ញុំតែងតែជាប់ចំណាត់ថ្នាក់​ទាបជាងគេ​ក្នុងគ្រប់រឿងទាំងអស់ ទាំងនៅសាលារៀន នៅមហាវិទ្យាល័យ ក្នុងការប្រកួត​កីឡា និងក្នុងអាជីពការងារ។ ខ្ញុំមិនដែលទទួលបានជោគជ័យអ្វីនោះទេ ហើយខ្ញុំ​គិតថា ខ្ញុំនឹងមិនបានជោគជ័យក្នុងជីវិតដែរ​។

ពេលខ្ញុំចូលរួមក្នុងឧស្សាហកម្មអចលនទ្រព្យ ខ្ញុំមានការលំបាកក្នុងការព្យាយាមលក់ឲ្យដាច់ (ឬ បិទការលក់)។ អស់រយៈពេល ៤ ខែបន្ទាប់មក ខ្ញុំនៅតែមិនមានប្រាក់ចំណូល។ កិច្ចប្រជុំលក់ប្រចាំសប្តាហ៍គឺជាពេលដ៏តានតឹងយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ខ្ញុំ ហើយខ្ញុំតែងតែមានអារម្មណ៍អស់សង្ឃឹម និងចង់បានភាពប្រសើរឡើង។

ស្វាមីរបស់ខ្ញុំមានការងារផ្នែកលក់អស់រយៈពេល ១០ ឆ្នាំ ដែលតម្រូវឲ្យគាត់ធ្វើដំណើរច្រើន។ យើងមិនបានជួបគ្នាច្រើនសប្តាហ៍​ ឬច្រើនខែពេលចេញទៅម្ដងៗ។ ពីរឆ្នាំមុន ក្រុមហ៊ុនរបស់គាត់បានឆ្លងកាត់ការផ្លាស់ប្តូរមួយចំនួន ដែលនៅទីបំផុតបានធ្វើឲ្យយើងមិនមានថវិកាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ចំណាយលើអាហារ ឬកន្លែងស្នាក់នៅ។

ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមស្តាប់ការអធិប្បាយរបស់លោកគ្រូ ព្រីនស៍ តាំងពី ១០ ឆ្នាំមុន ហើយបានរៀនច្រើនអំពីភាពល្អ សេចក្តីសប្បុរស ព្រះគុណ និងសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះ។

អស់ពេលមួយរយៈមកហើយ ខ្ញុំបានឈប់អានសៀវភៅដែលមានចំណងជើងថា Unmerited Favor។ ប៉ុន្តែថ្មីៗនេះ ខ្ញុំបានចាប់យកសៀវភៅនេះមកអានម្តងទៀត។ ខ្ញុំបានបន្តអានពីកន្លែងដែលខ្ញុំផ្អាក ហើយការបន្តនេះត្រង់ចំណុ​ចដែលលោកគ្រូព្រីនស៍ សរសេរអំពីរបៀបដែល​ដាវីឌវាយឈ្នេះកូលីយ៉ាត។

នៅគ្រាដ៏លំបាកបំផុតនៃជីវិតរបស់ខ្ញុំ ដោយ​តស៊ូដើម្បីចូលរៀននៅសាកលវិទ្យាល័យ បាក់ទឹកចិត្ត និងវាយដំខ្លួនឯង... ​ខ្ញុំបានស្រែករកព្រះ។

លោកគ្រូ ព្រីនស៌ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមស្តាប់សេចក្ដីបង្រៀនរបស់លោកគ្រូ នៅពេលដែលមិត្តខ្ញុំម្នាក់បានណែនាំឲ្យខ្ញុំស្ដាប់។ ខ្ញុំមិនសូវជឿពេលដំបូង ប៉ុន្តែភ្លាមៗនោះខ្លឹមសារមេរៀនហាក់ដូចជាប៉ះពាល់ និងសមស្របជាមួយវិញ្ញាណរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំក៏កាន់តែ​ស្ដាប់មេរៀនទាំងនោះបន្ថែមទៀត​។

ខ្ញុំបានក្លាយជាគ្រីស្ទបរិស័ទ នៅពេលដែលព្រះបានបង្ហាញខ្ញុំថា គោលបំណងនៃជីវិតរបស់ខ្ញុំត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងព្រះរាជបុត្រារបស់ទ្រង់ គឺព្រះយេស៊ូវ។ ចាប់ពីពេលនោះមក ខ្ញុំបានសម្រេចចិត្តចូលរួមក្នុងព័ន្ធកិច្ចដោយបម្រើជាអ្នកដឹកនាំយុវជននៅក្នុងស្រុករបស់ខ្ញុំ។

ក្នុងអំឡុងពេលសិក្សានៅវិទ្យាល័យ ខ្ញុំធ្លាប់មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះអាក្រក់ខ្លាំង ហើយបង្កបញ្ហាជាច្រើនដល់មិត្តភក្ដិ សាលារៀន និងក្រុមគ្រួសារ។ ខ្ញុំក៏បានជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងក្រុមក្មេងទំនើង និងសកម្មភាពអាក្រក់ៗដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ទាំងរាងកាយរបស់ខ្ញុំ និងមនុស្សដែលយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះខ្ញុំ។

បន្ទាប់ពីមិត្តស្រីរបស់ខ្ញុំបានសុំបែកគ្នាជាមួយខ្ញុំនៅដើមឆ្នាំ ២០១៤ ខ្ញុំបានឈប់ពីការងាររបស់ខ្ញុំជាមួយស្ថានីយ៍ព័ត៌មានទូរទស្សន៍ជាតិមួយ ហើយបានផ្លាស់ពីទីក្រុង ប៊ុយការេស្ត (Bucharest) ត្រឡប់ទៅស្រុកកំណើតរបស់ខ្ញុំវិញគឺ ក្រុងអារ៉ាដ (Arad)។