திருவிருந்தில் பங்கு பெற்ற பிறகு வலி மற்றும் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலை

நான் ஸ்டெப்டோகோக்கஸ் என்கின்ற அழற்சியினால் பாதிக்கப்பட்டிருப்பது கண்டறியப்பட்டது (தொண்டை பகுதியில் ஒரு அலர்ஜியை ஏற்படுத்தி நிமோனியா அல்லது அங்குள்ள ரத்த நாளங்களில் நோய் தொற்றை உண்டாக்கும் ஒரு விதமான பாக்டீரியா) அதனால் தாங்க முடியாத வேதனை என் தலையிலும் கரங்களிலும் கால்களிலும் உண்டானது.

இரண்டு வருடங்களுக்குள்ளாக 14 முறை பல்வேறு மருத்துவமனைகளுக்கு சென்றேன், எனக்கு அதிகப்படியான ஆன்டிபயாட்டிக்ஸ் மற்றும் அதிக அளவிலான மருந்துகள் கொடுக்கப்பட்டது. கொஞ்ச நேரத்திற்கு காய்ச்சல் இல்லாமல் இருந்தாலும் வேதனை வலி நீங்காது. அதன் பின்பு எனக்கு மார்ஃபைன் கொடுப்பார்கள், ஏனென்றால் வேற எந்த வலி மாத்திரைகளும் எனக்கு உதவாது. இரண்டு வருட சிகிச்சைக்கு பிறகும் எந்த பலனும் இல்லை, மருத்துவர்கள் இதற்கு மேல் எனக்கு எந்த உதவியும் அளிக்க முடியாது என்று கூறிவிட்டார்கள். நான் நம்பிக்கையை இழந்து போனேன்.

அந்த நேரத்தில் இந்த வியாதியினால் தேவன் எனக்கு ஒரு பாடத்தை கற்றுக் கொடுக்கிறார் அல்லது இது நான் செய்த பாவங்களுக்கான விளைவாக இருக்கிறது என்று எனக்கு போதிக்கப்பட்டது.

பல வருடங்களாக, எனது மார்ஃபைன் மருந்தின் அளவு உச்ச நிலையை அடையும் வரை அதிகரித்துக் கொண்டே இருந்தது. நான் அந்த மார்ஃபைன் மருந்திற்கு அடிமையானேன். என்னால் சாதாரண வாழ்க்கை வாழ முடியவில்லை. எட்டு வருடங்களுக்கு முன்பு, நான் மறுவாழ்வு மையத்தில் சேர்க்கப்பட்டேன், 14 நாட்களுக்குள்ளாக அதை நிறுத்துவதினால் ஏற்பட்ட அறிகுறிகள் மிகவும் பயங்கரமாய் இருந்தபடியினால் அதை நிறுத்தினார்கள். மருத்துவர்கள் மார்ஃபைன் என்பது ஒரு சிந்தடிக் மாத்திரையாக இருப்பதினால் அதை நிறுத்தும்போது ஏற்படுகிறதான அறிகுறிகள் அனைத்தும் அதை உட்கொள்ளும் போது இருக்கிறதான வேதனையை விட அதிக வேதனையாய் இருக்கும் என்பதை எனக்கு விளக்கி கூறினார்கள்.

ஐந்து வருடங்களுக்குப் பிறகு, எங்களுடைய சபைக்கு ஒருவர் வந்து தொலைக்காட்சியில் ஜோசப் பிரின்ஸ் என்கிறதான ஒரு பிரசிங்கி யார் பிரசங்கிப்பதை குறித்து எங்களுக்கு கூறினார். ஆர்வமாக இருந்தாலும், நான் எச்சரிப்போடும் சந்தேகத்தோடும் பாஸ்டர் பிரிண்ட்ஸ் அவர்களுடைய பிரசங்கங்களை இரகசியமாக பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.

எவ்வளவு அதிகமாய் அவருடைய பிரசங்கங்களை பார்த்தேனோ அவ்வளவு அதிகமாய் எனக்குள் விடுதலையையும் நம்பிக்கையையும் பெற்றுக் கொண்டேன். இறுதியாக, தேவனுடைய கிருபை எனது கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையை முற்றிலுமாய் மாற்றினது. கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் இருக்கிறவர்களுக்கு ஆக்கினை தீர்ப்பு இல்லை என்பதை கற்றுக் கொள்வது எனக்கு மிகப்பெரிய வெளிப்பாடாக இருந்தது

அன்று முதல் நான் நாள் ஒன்றுக்கு பாஸ்டர் பிரன்ஸ் அவர்களுடைய செய்திகளை இரண்டு முறை கேட்பேன். தொடர்ந்து கர்த்தருடைய பந்தியை அனுசரித்து வந்தேன். அவருடைய தழும்புகளால் நான் ஏற்கனவே குணமாகியிருக்கிறேன் என்பதை விசுவாசித்தேன். நான் கிறிஸ்துவுக்குள் அனுதினமும் தேவனுடைய நீதியாய் இருக்கிறேன் என்பதையும் தொடர்ந்து அறிக்கை செய்து வந்தேன்.

கடந்த வருடத்திலிருந்து, கிட்டத்தட்ட 18 வருடங்களுக்குப் பிறகு, நான் மார்ஃபைன் மாத்திரையின் அடிமைத்தனத்திலிருந்தும் வலியிலிருந்தும் முற்றிலுமாய் விடுதலையாக்கப்பட்டிருக்கிறேன். இதில் எந்த உழைப்பும் இல்லை, இதனால் எனக்கு எந்தவித அறிகுறிகளும் ஏற்படவும் இல்லை.