என் மகனின் ஆட்டிசம் நிலையில் அபார முன்னேற்றம்

என் மகன் ஜக்கரி வளர்ந்து வந்த போது அவனுடைய பேச்சில் தாமதம் ஏற்பட்டது வன்முறை நிறைந்தவனாக பல மணி நேரங்கள் தனித்து இருப்பவனாக, நாள் முழுவதும் ஒரே காரியத்தை செய்கிறவனாய் காணப்பட்டான். சில நேரங்களில் அவனிடத்தில் எந்த ஒத்துழைப்பும் இருக்காது.

உணவளிக்கும் நேரம் சற்று தாமதமானாலும் அதாவது ஐந்து நிமிடங்கள் தாமதித்தாலும் கூட அவன் விளையாட்டில் கவனத்தை செலுத்த துவங்கிடுவான் மீண்டும் உணவு மேஜைக்கு அவனைக் கொண்டு வருவது கூடாததாய் இருக்கும்.

சில நேரங்களில் நாள் முழுவதும் ஒரே வார்த்தையை அவன் திரும்பத் திரும்ப சொல்லிக் கொண்டிருப்பான். பின் நாட்களில் அவனுடைய நிலை எக்கோ லாலியா என்று சொல்லப்பட்ட நோயினால் தாக்கப்பட்டிருக்கிறான் என்பது தெரிய வந்தது இப்படிப்பட்டவர்கள் மற்றவர்களுடைய குரலில் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டே இருப்பார்கள். எங்களால் அவனுக்கு சரியான விதத்தில் கழிவறை பழக்க வழக்கங்களை கற்றுத் தர முடியாததால் நாங்கள் வெளியே செல்லும்போது அவனுக்கு டயப்பர் அணிந்து அழைத்துச் செல்வோம். கடைசியாக பிரத்தியேக கவனம் தேவைப்படுகின்ற பிள்ளைகள் இருக்கிறதான பள்ளிக்கு அவனை அழைத்துச் சென்றோம்..

பாஸ்டர் பிரன்ஸ் அவர்களுடைய பிரசங்கத்தின் போது, நான் இந்த வசனத்தை கேட்டேன் – இயேசு இருக்கிற வண்ணமாகவே நாம் இந்த உலகத்தில் இருக்கிறோம். (1 யோவான் 4:17)

அந்தப் பிரசங்கத்தில் பாஸ்டர் பிரின்ஸ் ஒரு சூழ்நிலையை நாம் எதிர்கொள்ளும் போது அது வியாதியாகவோ குறைபாடுகள் ஆகவோ இருக்குமானால் கர்த்தர் பரலோகத்திலே எப்படி இருக்கிறாரோ அப்படியே நானும் இந்த பூமியில் இருக்கிறேன் என்று நாம் அறிக்கையிட வேண்டிய அவசியத்தை குறித்து கூறியிருந்தார்.

நான் சுகவீனமாய் இருக்கும்போது இந்த சுகவீனம் என்னை விட்டு நீங்குகிறது என்று நான் அறிக்கை செய்ய வேண்டும்.

முன்பு அவனிடத்தில் காணப்பட்டதான அறிகுறிகள் எல்லாம் மறைந்து விட்டது என்பதை சொல்லுவதில் நான் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். இப்போது அவனால் பேச முடிகிறது உடுத்திக் கொள்ள முடிகிறது கழிவறையை பயன்படுத்துகிறான் பள்ளியிலும் சிறப்பாக செயல்படுகின்றான்.

இப்போது அவன் வன்முறையாக இல்லாமல் அன்பாக இருக்கின்றான்.

இப்போது எக்கோலாளியா அறிகுறிகள் சற்றே குறைந்து அவன் அதிகமாக கட்டி அணைத்துக் கொண்டு முத்தமிடுகிறவனாய் காணப்படுகிறான். இப்போது அவன் அம்மாவின் காவலனாகவும் இருக்கிறான். அம்மா உங்க சிரிப்பு எனக்கு பிடித்திருக்கிறது என்று சொல்லி ஜக்கரி என்னை பாராட்டுகிறான்.

அவனுடைய மாற்றம் மிகவும் வெளிப்படையாக இருப்பதனால் சர்க்கரை செல்கிறதான மையத்தில் அவனை பராமரிக்கிற புதிய பராமரிப்பாளர் என்னிடம், எதற்காக ஜக்கரியை நீங்கள் பிரத்தியேகத் தேவையுள்ள பிள்ளைகள் இருக்கும் பள்ளியில் சேர்த்திருக்கிறீர்கள் அவன் மற்ற பிள்ளைகளை விட வித்தியாசமாக இருக்கிறானே என்று கேட்டார்கள்.

எது நிமிர்த்தமாக இப்பொழுது நாங்கள் அவனை அந்த பள்ளியிலிருந்து சாதாரண பள்ளியில் சேர்க்கும் படியாக திட்டமிட்டு இருக்கிறோம்.

எந்தவித மருந்தும் கூடுதல் ஊட்டச்சத்து உணவும் இன்றி தேவன் சகரியை முற்றிலுமாக சுகமாக்கினதற்காக நான் தேவனை ஸ்தோத்தரிக்கிறேன்.

நிச்சயமாகவே தேவன் இருக்கிற வண்ணமாகவே ஜக்கரி இந்த உலகத்தில் இருக்கிறான். அவனுக்கு கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லுவது சற்று கடினமாக இருப்பினும் அவனுடைய கரங்கள் இன்னும் சரியான பிடிமானத்தை பெற்றுக்கொள்ள முன்னேறி க் கொண்டிருந்தாலும் தேவன் அவனுடைய வாழ்க்கையில் கிரியை செய்து கொண்டிருக்கிறார் எல்லாம் சரியாக இருக்கும் என்று நான் திட நம்பிக்கை கொண்டிருக்கிறேன்.

நற்செய்தியை பிரசிங்கிதற்காக பாஸ்டர் பிரின்ஸ் உங்களுக்கு நன்றி.

இந்த வார்த்தை என்னை கிறிஸ்துவுக்குள் பெலப்படுத்தினது. தேவனுடைய நன்மைகளுக்காக நான் அவரை ஸ்தோத்தரிக்கிறேன். தேவன் ஜீவனோடு இருக்கிறார் என்றும் அவரே என் இரட்சிப்புமானவர் என்றும் நான் அறிந்திருக்கிறேன். அவரை நான் என்றென்றும் துதிப்பேன். ஆமென்.