រឿងរ៉ាវផ្ទាល់ខ្លួន

ខ្ញុំតែងតែឆ្ងល់ថា តើសេរីភាពមានល្ខណៈដូចម្តេច ដូច្នេះខ្ញុំបានព្យាយាមស្វែងរកសេរីភាពនៅកន្លែងជាច្រើន ប៉ុន្តែរកមិនឃើញសោះ។

អស់ពេលមួយរយៈមកហើយ ខ្ញុំបានឈប់អានសៀវភៅដែលមានចំណងជើងថា Unmerited Favor។ ប៉ុន្តែថ្មីៗនេះ ខ្ញុំបានចាប់យកសៀវភៅនេះមកអានម្តងទៀត។ ខ្ញុំបានបន្តអានពីកន្លែងដែលខ្ញុំផ្អាក ហើយការបន្តនេះត្រង់ចំណុ​ចដែលលោកគ្រូព្រីនស៍ សរសេរអំពីរបៀបដែល​ដាវីឌវាយឈ្នេះកូលីយ៉ាត។

ក្នុងអំឡុងពេលសិក្សានៅវិទ្យាល័យ ខ្ញុំធ្លាប់មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះអាក្រក់ខ្លាំង ហើយបង្កបញ្ហាជាច្រើនដល់មិត្តភក្ដិ សាលារៀន និងក្រុមគ្រួសារ។ ខ្ញុំក៏បានជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងក្រុមក្មេងទំនើង និងសកម្មភាពអាក្រក់ៗដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ទាំងរាងកាយរបស់ខ្ញុំ និងមនុស្សដែលយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះខ្ញុំ។

កាលពីនៅក្មេង កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំឈ្មោះហ្សាការី មានការយឺតយ៉ាវក្នុងការនិយាយ ចូលចិត្តប្រើអំពើហិង្សា តែងតែបាត់ស្មារតីរាប់ម៉ោងជាប់ៗគ្នា ហើយធ្វើរឿងតែមួយមុខពេញមួយថ្ងៃ។ ពេលខ្លះគាត់ក៏មិនសហការចូលរួមជាមួយយើងដែរ។