போலி கிருபையின் ஆபத்துகளை எச்சரிக்கையுடன் கவனியுங்கள்

30 நிமிட வாசிப்பு

நாம் மிகுந்த உற்சாகம் நிறைந்த காலங்களில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். அப்போஸ்தலர் பவுலுக்கு முதலில் அளிக்கப்பட்ட கிருபையின் சுவிசேஷத்தை, நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு உண்மையாகவே மீண்டும் புதுப்பித்து வருகிறார். கடந்த ஒரு தசாப்த காலமாக, புகைபிடித்தல், போதைப் பொருட்கள், மதுபானம், குறிப்பாக அசிங்கப் படவிளக்கங்களிலான (pornography) அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலை பெற்ற மதிப்புமிக்க பலர் அனுப்பிய பாராட்டு அறிக்கைகளையும் சாட்சிகளையும் எங்கள் ஊழிய அலுவலகம் தொடர்ந்து பெறுவதற்கான பெரிய பாக்கியத்தை நான் பெற்றிருக்கிறேன்.

குற்ற உணர்ச்சியும் தண்டனை உணர்வும் என்ற கனமான யோக்கிலிருந்து விடுபடுவதைக் கடந்தும், உண்மையான வாழ்க்கைகள், உண்மையான திருமணங்கள், உண்மையான குடும்பங்கள் மாற்றம் அடைந்து வருகின்றன; இவர்கள் அனைவரும் அவருடைய அதிசயமான கிருபையின் வல்லமையினாலே இயேசுவின் மகிமைக்காக வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். கிருபை என்பது ஒரு இயக்கமோ, ஒரு போதனையோ, அல்லது ஆய்வு செய்ய வேண்டிய ஒரு பொருளோ அல்ல. அது முழுமையாக ஒரே ஒருவரைப் பற்றியது. அவருடைய நாமம் இயேசு. நம்முடைய கர்த்தரும் இரட்சகருமான இயேசு கிறிஸ்துவைப் பற்றி ஒருவர் என்ன நம்புகிறார் என்றும், அவர் சிலுவையில் செய்த செயல்களை பற்றி ஒருவர் என்ன நம்புகிறார் என்றும் தான் எல்லாவற்றிலும் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை உருவாக்குகிறது.

கிருபையின் மூலம் பாவத்தின் மீது ஆட்சி செய்வது

தேவனுடைய கிருபையை உணர்ந்து கொள்ள, நியாயப்பிரமாணத்தின் பழைய உடன்படிக்கையும் கிருபையின் புதிய உடன்படிக்கையும் இடையிலான வேறுபாட்டை நாம் புரிந்து கொள்வது மிக அவசியம். யோவான் 1:17 இவ்வாறு சொல்லுகிறது: “நியாயப்பிரமாணம் மோசேயினால் கொடுக்கப்பட்டது; கிருபையும் சத்தியமும் இயேசு கிறிஸ்துவினாலே வந்தது.”

நியாயப்பிரமாணம் ஒரு ஊழியக்காரன் மூலம் கொடுக்கப்பட்டது; ஆனால் கிருபையும் சத்தியமும் குமாரன் மூலம் வந்தது. நியாயப்பிரமாணம் மனிதன் எப்படியிருக்க வேண்டும் என்பதைப் பற்றி பேசுகிறது; கிருபை தேவன் யார் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. எழுத்து கொல்லுகிறது; ஆவி உயிரளிக்கிறது (2 கொரிந்தியர் 3:6).

நியாயப்பிரமாணத்தின் கீழ், பாவத்தில் முற்றிலும் திவாலான மனிதனிடமிருந்து தேவன் நீதியை கோருகிறார். ஆனால் கிருபையின் கீழ், தேவன் நீதியை ஒரு வரமாக வழங்குகிறார். இயேசுவை விசுவாசித்து, அவரை தங்கள் கர்த்தரும் இரட்சகருமாக ஒப்புக்கொள்ளும் அனைவரும் கிருபையின் புதிய உடன்படிக்கையின் கீழ் இருக்கிறார்கள் என்று நாங்கள் நம்புகிறோம்.

ஆயினும், இன்றைய காலத்தில் பல விசுவாசிகள் இன்னும் குழப்பத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். தங்கள் கிறிஸ்தவ நடையில் நியாயப்பிரமாணத்தின் சில அம்சங்களையும் கிருபையின் சில அம்சங்களையும் ஒன்றாகக் கலக்கிக் கொண்டு, நியாயப்பிரமாணமும் கிருபையும் கலந்து போகும் நிலையில் வாழ்கிறார்கள். இதன் விளைவாக, கிருபையின் மிகுதியையும் நீதியின் வரத்தையும் பெற்றுக்கொண்டு பாவத்தின் வல்லமையின்மேல் ஆட்சி செய்வதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் தோல்வியிலேயே தொடர்கிறார்கள்.

ரோமர் 5:17 தெளிவாக கூறுகிறது ” கிருபையின் பரிபூரணத்தையும் நீதியாகிய ஈவின் பரிபூரணத்தையும் பெறுகிறவர்கள் இயேசு கிறிஸ்து என்னும் ஒருவராலே ஜீவனை அடைந்து ஆளுவார்கள்.” நாம் வாழ்வில் ஆளும்போது, நாம் எல்லாவிதமான பாவம், அடிமைத்தனங்களை மேற்கொண்டு ஆளுகை செய்திடுவோம்.”

நன்றி செலுத்தத்தக்கதாக, நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு இன்றும் கிருபையின் சுவிசேஷத்தின் தூய்மையை மீட்டெடுத்து வருகிறார்; இதன் விளைவாக பலர் நீண்டகால அடிமைத்தனங்களிலும் மற்ற கட்டுப்பாடுகளிலும் இருந்து சுதந்திரத்தை அனுபவித்து வருகின்றனர். பல தசாப்தங்களாக போதைப் பொருள் பழக்கம், பாலியல் அடிமைத்தனம், அடிக்கடி ஏற்படும் கடும் பதற்றத் தாக்கங்கள், மேலும் நீண்டகால மருத்துவ மனஅழுத்தம் போன்றவற்றிலிருந்து கர்த்தர் தங்களை அதிசயமாக விடுவித்தார் என்று அவர்கள் மிகுந்த சந்தோஷத்துடன் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள்.

மற்றவர்கள், நன்றியுணர்ச்சியால் நிரம்பி, கர்த்தர் தங்களுடைய திருமணங்களையும், பிரிந்து வாழ்ந்த பிள்ளைகளுடனான உறவுகளையும் மீட்டெடுத்ததையும், மருத்தவர்கள் எந்த நம்பிக்கையும் இல்லை என்று கூறியபோது கூட தங்களுடைய உடல்களை அவர் சுகப்படுத்தியதையும் எழுதி அனுப்புகிறார்கள். இந்த மதிப்புமிக்க மக்களை தோல்வியிலிருந்து வெற்றிக்குத், முறிவுகளிலிருந்து முன்னேற்றங்களுக்குக் கொண்டு வந்த ஒரு பொதுவான காரணி இருந்தது: அவர்கள் அனைவரும் நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுவை நேரடியாக சந்தித்து, அவருடைய அதிசயமான கிருபையின் வெளிப்பாட்டைப் பெற்றனர்.

தேவனுடைய சத்தியத்தின் மீட்பில் ஏற்பட்ட விலகல்கள்

என்றாலும், சபை வரலாற்றில் தேவனுடைய சத்தியங்கள் மீட்டெடுக்கப்படும் ஒவ்வொரு காலத்திலும் நடந்ததுபோல, இன்று கிருபையின் சத்தியம் மீட்கப்படுவதிலும் சில திரிபுகள் இருப்பதை நாம் உணர்ந்து கொள்ளுதல் மிக முக்கியம். தேவன் தமது சபையிலும் மக்களின் வாழ்க்கைகளிலும் செய்து கொண்டிருக்கும் உண்மையான கிருபையின் செயலுக்கு எதிராக, பல சர்ச்சைகள், துல்லியமற்ற போதனைகள், மற்றும் போலியான வடிவங்கள் காணப்படுகின்றன.

மேலும், சிலர் தேவனுடைய அதிசயமான கிருபையின் சத்தியத்தை தவறாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவது வருத்தமளிக்கத்தக்கது. அவர்கள் “கிருபை” என்பதைக் காரணமாகக் கொண்டு, தேவனுடைய வார்த்தைக்கு வெளிப்படையாக எதிரான, கட்டுப்பாடற்ற மற்றும் சீரழிவான வாழ்க்கை முறையை நியாயப்படுத்துகிறார்கள்.

தேவனுடைய கிருபையை தவறாக பயன்படுத்துகிற சிலரின் செயல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு நாம் தேவனுடைய கிருபையைப் பற்றி முடிவுகள் எடுக்கக் கூடாது; மாறாக, கிருபையின் அசல், கலப்படமற்ற சுவிசேஷம் உண்மையில் என்ன என்பதைப் புரிந்து கொள்ள, நாம் தேவனுடைய வார்த்தையை நாமே ஆராய்ந்து படிப்பது அவசியம்.

ஊழியர்களாகிய நமக்கு சுவிசேஷம் கையளிக்கப்பட்டிருப்பதினால் நாம் தேவனுடைய கிருபையின் சத்தியத்தை விட்டு விலகாமல் இருப்பது நமது பொறுப்பாகும்,நாம் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் தீமோத்தேயுவுக்கு கூறின ஆலோசனையை நாம் செவிகொடுத்து கேட்க வேண்டும். அவர் தனது இளம் சீஷனுக்கு சொன்னதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும் “கிறிஸ்து இயேசுவில் உள்ள கிருபையில் பலப்படு” மேலும் ” நீ வெட்கப்படாத ஊழியக்காரனாயும் சத்திய வசனத்தை நிதானமாய்ப் பகுத்துப் போதிக்கிறவனாயும் உன்னை தேவனுக்கு முன்பாக உத்தமனாக நிறுத்தும்படி ஜாக்கிரதையாயிரு.”

இந்த காரணத்தினாலேயே, இன்று பரவலாகி சிலரை வழிதவறச் செய்துள்ள முக்கியமான சில தவறானவும் போலியானவும் கிருபை போதனைகளை இந்தக் கட்டுரையில் நான் எடுத்துரைக்க விரும்புகிறேன். இவ்வகையான போலி மற்றும் பெயரளவிலான கிருபை போதனைகள், சில மேய்ப்பர்களையும் ஊழியக்காரர்களையும் கிருபையின் சுவிசேஷத்திலிருந்து விலகச் செய்திருக்கின்றன. இது மிகவும் வருத்தமளிக்கும் ஒன்றாகும்.

உலகம் முழுவதும் உள்ள மேய்ப்பர்களும் சபைத் தலைவர்களும், வாழ்க்கைகளை மாற்றி மதிப்புமிக்க மக்களை நம்முடைய இரட்சகருடன் ஆழமான உறவுக்குள் இழுத்துச் செல்லும் இந்த நற்செய்தியைப் பற்றி தங்களுக்கு தாங்களே சரியான வெளிப்பாட்டையும் புரிதலையும் பெற வேண்டும் என்பதே என் ஜெபமாகும். தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட மேய்ப்பர்களாக நமது ஆட்டுக்குட்டிகளின் மேல் பொறுப்பு உடையவர்களாக, முழுமையற்ற சுருக்கத் தகவல்கள் அல்லது கேள்விப்பட்ட செய்திகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு தீர்ப்புகள் செய்யாமல், ஒவ்வொரு கிருபை போதகரும் உண்மையில் என்ன போதிக்கிறார் என்பதை நன்றாக ஆராய்ந்து, அதை வேதாகமத்துடன் கவனமாக ஒப்பிட்டு பரிசோதிக்க வேண்டும் என்று நான் ஜெபிக்கிறேன்.

கிருபை பாவம் செய்ய உரிமையா?

உண்மையான கிருபை போதனையின் தவறான பயன்பாடுகளும், தவறான பிரதிநிதித்துவங்களும் காரணமாக, பலர் மற்றவர்களுக்கு எச்சரிக்கையாகச் சொல்லுவது நான் கேட்டுள்ளேன்:
“அந்த ஆபத்தான கிருபை போதனையை கவனியுங்கள், அது மக்களுக்கு பாவம் செய்ய அனுமதி தருகிறது.”

நீங்கள் ‘கிருபை’ போதனை என்றால், பாவம் செய்யுவது சரிதான் என்று கூறுவது, கர்த்தரை புறக்கணித்து வாழ வேண்டும் என்று கூறுவது, பாவத்திற்குக் கவனிக்க வேண்டிய முடிவுகள் எதுவும் இல்லை என்று கூறுவது போன்றதை கேட்கிறீர்களெனில், அந்த போதனையிலிருந்து தப்பி விலகுங்கள் என நான் உங்களுக்குச் சொல்வேன்.

நீங்கள் போலியான கிருபையின் போதனையை கேள்விப்பட்டு இருக்கிறீர்கள். மென்மையான கிருபையானது கிறிஸ்துவுக்குள் இருக்கும் விசுவாசிகள் பரிசுத்தமும், குற்றமற்றதும் கடிந்துகொள்ளப்படாத மேலான வாழ்க்கை வள அழைக்கப்பட்டு இருக்கிறோம் என்பதை போதிக்கிறது. பாவமானது எப்போதும் அழிவுள்ள விளைவுகளை அளிக்கிறது என்றும் இயேசு கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தின் வல்லமையினால் மட்டுமே ஒருவர் பாவத்தின் ஆளுகையில் இருந்து விடுதலை பெறமுடியும் என்றும் போதிக்கிறதும்.

ஏனெனில் எல்லா மனுஷருக்கும் இரட்சிப்பை அளிக்கத்தக்க தேவகிருபையானது பிரசன்னமாகி, நாம் அவபக்தியையும் லெளகிக இச்சைகளையும் வெறுத்து, தெளிந்தபுத்தியும் நீதியும் தேவபக்தியும் உள்ளவர்களாய் இவ்வுலகத்திலே ஜீவனம்பண்ணி, நாம் நம்பியிருக்கிற ஆனந்த பாக்கியத்துக்கும், மகா தேவனும் நமது இரட்சகருமாகிய இயேசுகிறிஸ்துவினுடைய மகிமையின் பிரசன்னமாகுதலுக்கும் எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்படி நமக்குப் போதிக்கிறது. அவர் நம்மைச் சகல அக்கிரமங்களினின்று மீட்டுக்கொண்டு, தமக்குரிய சொந்த ஜனங்களாகவும், நற்கிரியைகளைச் செய்ய பக்திவைராக்கியமுள்ளவர்களாகவும் நம்மைச் சுத்திகரிக்கும்படி, நமக்காகத் தம்மைத்தாமே ஒப்புக்கொடுத்தார். இவைகளை நீ பேசி, போதித்து, சகல அதிகாரத்தோடும் கடிந்துகொள். ஒருவனும் உன்னை அசட்டைபண்ண இடங்கொடாதிருப்பாயாக.

தேவனுடைய வார்த்தையானது எந்தவிதத்திலும் தேவ கிருபையானது நாம் தேவபக்தியற்றவர்களாய் வாழாமல் தேவ பக்தியுள்ள வாழ்க்கை வாழும்படி போதிக்கிறது என்கிறது. ஆகையால், வசனத்தைப் புரட்டுகிற கிருபையை குறித்த போலியான போதனைகளுக்கு எச்சரிக்கையாக இருங்கள்.

அப்படியானால், ஒருவர் உண்மையிலேயே தேவனுடைய கிருபையின் கீழ் வாழ்கிறாரா என்பதை நாம் எப்படி அறிந்துகொள்வது?

நாம் அவர்களுடைய வாழ்க்கையைப் பார்க்கிறோம்.

யாராவது ஒருவர் தன் மனைவியை விட்டு தன் செயலாளியிடத்திற்குப் போய், “நான் கிருபைக்குள் இருக்கிறேன்” என்று சொல்லுகிறானானால், அவனுக்கு அறிவியுங்கள்: அவன் கிருபைக்குள் இல்லை, மாறாக அவரிடம், நீங்கள் கிருபையின் கீழ் இல்லை வஞ்சனையின் கீழ் இருக்கிறீர்கள் என்று சொல்லுங்கள்! இந்த மனிதன் சொல்வதை பொருத்தல்ல, தேவ வார்த்தையின் அதிகாரத்தின்படி செயல்படுங்கள். ரோமர் 6:14 கூறுகிறது, “நீங்கள் நியாயப்பிரமாணத்திற்குக் கீழ்ப்பட்டிராமல் கிருபைக்குக் கீழ்ப்பட்டிருக்கிறபடியால், பாவம் உங்களை மேற்கொள்ளமாட்டாது.” இந்த நபர் உண்மையாகவே கிருபைக்கு கீழ் இருந்தால், பாவத்தினால் அவர் மேற்கொள்ளப்பட மாட்டார். பாவத்தில் வாழ்கிற எவரும் பாவம் செய்வதற்கு கிருபையை ஒரு சாக்காக பயன்படுத்த முடியாது, ஏனென்றால் அது தேவனுடைய பரிசுத்த வசனங்களுக்கு முரணாக இருக்கும்.

உண்மையான கிருபை பாவத்திற்கு அனுமதி வழங்கும் உரிமம் அல்ல; அது பாவத்தின் ஆதிக்கத்திற்கு மேலாக வாழ்வதற்கான வல்லமையாகும். உண்மையான கிருபை தேவனுடைய பரிசுத்தமான தரங்களில் சமரசம் செய்துகொண்டு பாவத்தை அங்கீகரிப்பதில்லை; மாறாக, அது நற்கிரியைகளில் வைராக்கியமுள்ளவர்களாக, மகிமையான வாழ்க்கையை வாழ மக்களுக்கு வல்லமை அளிக்கும் தீர்வாகும்.

கிருபையைத் தவறாகப் பயன்படுத்துபவர்களும், போலியான கிருபைப் போதனைகளால் சர்ச்சைகளைக் கிளப்புபவர்களும், கர்த்தருக்கு மகிமை சேர்க்காத வழிகளில் வாழ்பவர்களும் ஒரு சிறிய எண்ணிக்கையில் எப்போதும் இருப்பார்கள். ஆனால் அதற்கு நமது பதில் என்னவாக இருக்க வேண்டும்? இந்த சர்ச்சைகள் மற்றும் தவறான பயன்பாடுகள் காரணமாக, நாம் தேவனுடைய உண்மையான கிருபையைப் பிரசங்கிப்பதிலிருந்தும் போதிப்பதிலிருந்தும் பின்வாங்க வேண்டுமா? நிச்சயமாக இல்லை. தீத்துவின் வார்த்தைகளைக் கொண்டு இன்று நான் உங்களை உற்சாகப்படுத்துகிறேன்: “இவைகளைச் சொல்லி, முழு அதிகாரத்தோடும் புத்திசொல்லி, கடிந்துகொள்ளுங்கள். ஒருவனும் உங்களை அற்பமாய் எண்ணாதிருப்பானாக.

வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், தேவனுடைய கிருபையைப் பிரசங்கிப்பதிலிருந்து பின்வாங்காதீர்கள். உண்மையில், நாம் அனைவரும் ‘அபக்தியையும் உலக இச்சைகளையும் மறுத்து’, ‘இந்தக் காலத்திலே நிதானத்துடனும், நீதியுடனும், தேவபக்தியுடனும் வாழ’ கற்பிக்கும் உண்மையான நற்செய்தியைப் பிரசங்கிப்பதில் இன்னும் அதிக உறுதியுடன் செயல்பட வேண்டும். உண்மையான கிருபை எவ்வளவு அதிகமாகப் பிரசங்கிக்கப்படுகிறதோ, அவ்வளவு அதிகமாகப் போலிக் கிருபைக் கோட்பாடுகள் ஒழிக்கப்படும்.

மக்கள் ‘கிருபை’ என்ற வார்த்தையைத் தாராளமாகப் பயன்படுத்தலாம்; தங்களை ‘கிருபைப் பிரசங்கிகள்’ என்றும், தங்கள் ஊழியங்களை ‘கிருபை ஊழியங்கள்’ என்றும், தங்கள் சபைகளை ‘கிருபை சபைகள்’ என்றும் அழைத்துக்கொள்ளலாம். ஆனால் நாம் விவேகத்துடன் இருக்க வேண்டும். அவர்கள் ‘கிருபை’ என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துவதால் மட்டுமே, அவர்கள் கிருபையின் சுவிசேஷத்தை துல்லியமாகவோ அல்லது உண்மையாகவோ பிரதிபலிக்கிறார்கள் என்று அர்த்தமல்ல. எல்லாவற்றையும் சோதித்துப் பாருங்கள்! பாவத்திற்கு எதிரான அவர்களின் நிலைப்பாடு தெளிவாக இருக்கிறதா என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ளுங்கள்; ஏனெனில் பாவம் அழிவுகரமானது, அது பலவிதமான தீங்கு விளைவிக்கும் விளைவுகளையும் கொண்டுவருகிறது.

உண்மையான கிருபை பத்து கட்டளைகளின் நெறிமுறைகளை லட்சியப்படுத்தாது

போலி கிருபை போதனைகளில் பத்து கட்டளைகளைப் பற்றி பல தவறான விளக்கங்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. உண்மையான கிருபை போதனையானது பத்து கட்டளைகள் பரிசுத்தமானவை, நீதியானவை மற்றும் நல்லவை என்று போதிக்கிறது என்பதைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். உண்மையான கிருபை போதனையானது பத்து கட்டளைகளால் வலியுறுத்தப்படும் தார்மீகச் சிறப்புகளையும், விழுமியங்களையும், நற்பண்புகளையும் நிலைநிறுத்துகிறது. பத்து கட்டளைகள் அதன் தரத்தில் மிகவும் பரிபூரணமானதாகவும், அதன் பரிசுத்தமான தேவைகளில் வளைந்துகொடுக்காததாகவும் இருப்பதால், கலாத்தியர் 3:11 கூறுகிறது: தேவனுடைய பார்வையில் எந்த மனிதனும் நியாயப்பிரமாணத்தினால் நீதிமானாக்கப்பட முடியாது. தேவனுக்கு முன்பாக நீதிமானாக்கப்படுதல் கிறிஸ்துவில் உள்ள விசுவாசத்தினாலேயே மட்டுமே வரும்.

பத்து கட்டளைகள் மகிமையானவை. பிரச்சனை ஒருபோதும் பத்து கட்டளைகளிலோ அல்லது தேவனுடைய பரிபூரண நியாயப்பிரமாணத்திலோ இருந்ததில்லை.

பிரச்சனை எப்போதும் தேவனுடைய பரிபூரண நியாயப்பிரமாணத்தை காக்க முடியாத மனிதனின் பூரணமற்ற திறனில் இருக்கிறது.

மோசேயின் உடன்படிக்கையின் நிபந்தனைகளின்படி, நீங்கள் தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொண்டால், ஆசீர்வதிக்கப்படுவீர்கள். ஆனால் நீங்கள் அதைக் கைக்கொள்ளாவிட்டால், சபிக்கப்பட்டு, மரண தண்டனை உங்கள் தலைக்குமேல் தொங்கிக்கொண்டிருக்க, நீங்கள் ஆக்கினைக்குள்ளாவீர்கள்.

உண்மை என்னவென்றால், பழைய உடன்படிக்கையின் கீழ், எந்த மனிதனாலும் நியாயப்பிரமாணத்தை முழுமையாகக் கைக்கொள்ள முடியவில்லை. அதனால்தான், நியாயப்பிரமாணம் கொடுக்கப்பட்ட சிறிது காலத்திலேயே, மனிதனுடைய சாபம், ஆக்கினை மற்றும் மரண தண்டனை ஆகியவை பலியிடப்படும் காளைக்கோ அல்லது ஆட்டுக்குட்டிக்கோ மாற்றப்படும்படி தேவன் மிருக பலிகளை ஒரு ஏற்பாடாக ஏற்படுத்தினார். இது சிலுவையில் இயேசுவின் ஒரு சித்திரமாகும்! யோர்தான் நதிக்கரையில் கர்த்தராகிய இயேசுவைக் கண்டபோது, யோவான் ஸ்நானகன், “இதோ, உலகத்தின் பாவத்தைச் சுமந்து தீர்க்கிற தேவ ஆட்டுக்குட்டி!” என்று சொன்னார் (யோவான் 1:29). எனவே, நியாயப்பிரமாணத்திலும்கூட, மனிதன் தேவனுடன் என்றென்றைக்குமாகச் சரியான உறவில் இருப்பதற்கு ஒரே நம்பிக்கை கிறிஸ்துதான் என்பதை நாம் காண்கிறோம். உண்மையான கிருபையின் போதனை நியாயப்பிரமாணத்தின் தார்மீகச் சிறப்புகளை மதிக்கிறது, ஆனால் பத்து கட்டளைகளைக் கைக்கொள்வதன் மூலம் எந்த மனிதனும் நீதிமானாக்கப்பட முடியாது என்பதையும் அது நமக்குத் தெளிவாக எடுத்துரைக்கும், அதன் மூலம் நாம் கிறிஸ்துவுக்கான நமது தேவையை உணர்ந்துகொள்வோம்.

உண்மையான கிருபை உங்களை நியாயப்பிரமாணத்தை விடவும் அதிகமாக நிறைவேற்றச் செய்கிறது.

தேவனுடைய மக்கள் நியாயப்பிரமாணத்தின் கீழ் வாழ்ந்த 1,500 ஆண்டுகளில், நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுவைத் தவிர, ஒரு மனிதனும் பத்து கட்டளைகளைச் சரியாகக் கடைப்பிடித்து நீதிமானாகத் தீர்க்கப்படவில்லை. நான் சொல்லப்போவதைக் கவனமாகக் கேளுங்கள். கிருபையின் கீழ், நாம் நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுவின் அன்பை அனுபவிக்கும்போது, நாம் நியாயப்பிரமாணத்தை நிறைவேற்றுவோம்! உண்மையான கிருபையின் கீழ், நாம் பரிசுத்தவான்களாக மாறுவோம். கிருபை உண்மையான பரிசுத்தத்தை உருவாக்குகிறது! அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் தைரியமாகப் பிரகடனம் செய்தது போல, அன்பானது பிறனுக்குப் பொல்லாங்குசெய்யாது; ஆதலால் அன்பு நியாயப்பிரமாணத்தின் நிறைவேறுதலாயிருக்கிறது. (ரோமர் 13:10).

இயேசுவின் அன்பு நம்மில் இருக்கும்போது, நாம் சட்டத்தை நிறைவேற்றாமல் இருக்க முடியாது. நம் இதயங்கள் கடவுளின் கிருபையாலும் அன்பான தயவாலும் நிரம்பி வழியும் போது, விபச்சாரம், கொலை, பொய் சாட்சி சொல்லுதல் அல்லது பிறரைப் பற்றிப் பேசுதல் போன்ற ஆசைகளை நாம் இழந்துவிடுகிறோம்.

நாம் நம்மைப்போலவே பிறரையும் நேசிப்பதற்கான வல்லமையை கொண்டிருப்போம். இந்த வல்லமை எங்கிருந்து வருகிறது? தேவனுடைய கிருபையில் நாம் ஆழமாக வேரூன்றி, உறுதியாக நிலைபெற்றிருப்பதிலிருந்து வருகிறது. அவர் முந்தி நம்மிடத்தில் அன்புகூர்ந்தபடியால் நாம் அன்புகூரும் வல்லமையை பெற்றிருக்கிறோம் (1 யோவான் 4:19ஐ பார்க்கவும்).

உண்மை என்னவென்றால், தேவ ஜனங்கள் கிருபையின் கீழ் இருக்கும்போது, அவர்கள் பிரமாணத்தின் எழுத்துப்பூர்வமான அம்சத்தை மட்டும் நிறைவேற்றுவதில்லை, அதையும் தாண்டி கூடுதலாக செல்கிறார்கள். விபச்சாரம் செய்யக்கூடாது என்று நியாயப்பிரமாணம் நமக்குக் கட்டளையிடுகிறது. நியாயப்பிரமாணத்தின் எழுத்துப்பூர்வமான அம்சத்தை மட்டும் நிறைவேற்றி, வெளிப்படையாக விபச்சாரம் செய்யாதவர்களும் இருக்கிறார்கள். இருப்பினும், உள்ளுக்குள், அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கைத் துணைவர்கள் மீது அன்பு கொண்டிருப்பதில்லை. கிருபை இவை அனைத்தையும் மாற்றுகிறது. கிருபை மேலோட்டமான விஷயங்களை மட்டும் கையாள்வதில்லை; அது ஆழமாகச் சென்று, கிறிஸ்து சபையை நேசித்ததைப் போல ஒருவன் தன் மனைவியை நேசிக்கக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.

அதேபோல, இச்சியாதிருப்பாயாக என்று நியாயப்பிரமாணம் நமக்குக் கட்டளையிடலாம், ஆனால் அது நம்மை மனமுவந்து கொடுப்பவர்களாக மாற்றும் வல்லமையைக் கொண்டிருக்கவில்லை. மறுபடியுமாக, தேவனுடைய கிருபையானது மேலோட்டமானதையும் கடந்து, பேராசை நிறைந்த இருதயங்களை அன்பு, இரக்கம் மற்றும் தாராள குணம் கொண்ட இருதயங்களாக உள்ளுக்குள் மாற்றுகிறது. லூக்கா 19-ஆம் அதிகாரத்தில் உள்ள சகேயுவின் கதை நினைவிருக்கிறதா? ஒரு கட்டளைகூட கொடுக்கப்படவில்லை. ஆனாலும், நம் ஆண்டவராகிய இயேசுவின் அன்பும் கிருபையும் அவன் இருதயத்தைத் தொட்டபோது, ஒரு காலத்தில் பேராசையும் ஊழலும் நிறைந்த வரி வசூலிப்பவன், தன் செல்வத்தில் பாதியை ஏழைகளுக்குக் கொடுக்கவும், தான் திருடின ஒவ்வொருவருக்கும் நான்கு மடங்காகத் திருப்பிக் கொடுக்கவும் விரும்பினான். இயேசுவின் அன்பு வந்தபோது பணத்தின் மீதான ஆசை மரித்துவிட்டது.

இதற்கு மாறாக, லூக்கா 18-ஆம் அதிகாரத்தில் வரும் செல்வந்தனான வாலிபன், தான் எல்லாக் கட்டளைகளையும் கைக்கொண்டதாகப் பெருமை பேசிக்கொண்டு நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுவிடம் வந்தான். அந்த வாலிபன், தான் நியாயப்பிரமாணத்தைக் கைக்கொண்டதற்காக இயேசு தன்னைப் பாராட்டுவார் என்று எதிர்பார்த்து, தன்னைப் பற்றி மிகவும் நம்பிக்கையுடன் இருந்தான். ஆனால் இயேசு அவனிடம் என்ன சொன்னார் என்பதைக் கவனியுங்கள். அவனைப் பாராட்டுவதற்குப் பதிலாக, அவர், “உனக்கு இன்னும் ஒரு குறை இருக்கிறது” என்றார் (லூக்கா 18:22-ஐப் பார்க்கவும்). பாருங்கள்,நியாயப்பிரமாணத்தின்படி நீதிமான்களாக்கப்படும் நமது திறமையைப் பற்றி நாம் பெருமை பேசும் ஒவ்வொரு முறையும், நம்முடைய கர்த்தர் நம்மிடம் உள்ள ஒரு குறையைச் சுட்டிக்காட்டுவார். அந்த வாலிபனிடம், அவனிடம் இருந்த அனைத்தையும் விற்று, ஏழைகளுக்குக் கொடுத்துவிட்டு, தன்னைப் பின்பற்றுமாறு கூறினார். இயேசு அவனுக்கு முதலாம் கட்டளையான, “என்னைத் தவிர வேறு தேவர்கள் உனக்கு உண்டாயிருக்க வேண்டாம்,” (பணம் உட்பட) என்பதைக் கொடுத்தார். என்ன நடந்தது என்று பாருங்கள். அந்த வாலிபன் துக்கத்துடன் திரும்பி சென்றான். அவனால் ஒரு டாலர் கூட கொடுக்க முடியவில்லை! நியாயப்பிரமாணத்தைப் பற்றிப் பெருமை பேசுவது என்ன விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது என்பதையும், கர்த்தருடைய நிபந்தனையற்ற கிருபையின் வல்லமை மக்களின் வாழ்வில் என்ன விளைவுகளை ஏற்படுத்துகிறது என்பதையும் நமக்குக் காண்பிப்பதற்காக, பரிசுத்த ஆவியானவர் இந்த இரண்டு கதைகளையும் லூக்கா 18 மற்றும் 19-இல் அருகருகே வைத்தார் என்று நான் நம்புகிறேன்.

திரை இல்லாமல், மகிமையிலிருந்து மகிமைக்கு முன்னேறுங்கள்.

தேவனுடைய கிருபையானது, கடவுளின் பரிபூரணமும் மகிமைமிக்கதுமான பத்துக் கட்டளைகள் எனும் நியாயப்பிரமாணத்திற்கு முரணானது அல்ல. உண்மையில், அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “உள்ளான மனுஷனுக்கேற்றபடி தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணத்தின்மேல் பிரியமாயிருக்கிறேன்.” (ரோமர் 7:22). ஆயினும், அவர் தொடர்ந்து இவ்வாறு கூறுகிறார்: “ஆகிலும் என் மனதின் பிரமாணத்துக்கு விரோதமாய்ப் போராடுகிற வேறொரு பிரமாணத்தை என் அவயவங்களில் இருக்கக் காண்கிறேன்; அது என் அவயவங்களில் உண்டாயிருக்கிற பாவப்பிரமாணத்துக்கு என்னைச் சிறையாக்கிக் கொள்ளுகிறது.” (ரோமர் 7:23). இதை உங்களால் பார்க்க முடிகிறதா? தேவனுடைய நியாயப்பிரமாணம் பரிசுத்தமும், நீதியும், நன்மையும் உடையது; ஆனால், உங்களைப் பரிசுத்தமுள்ளவர்களாகவும், நீதிமான்களாகவும், நல்லவர்களாகவும் மாற்றும் வல்லமை அதற்கு இல்லை. ரோமர் 7-ஆம் அதிகாரத்தில் பவுல் கூறுவதைக் கவனியுங்கள்:

ஆகையால் என்ன சொல்லுவோம்? நியாயப்பிரமாணம் பாவமோ? அல்லவே. பாவம் இன்னதென்று நியாயப்பிரமாணத்தினால் நான் அறிந்தேனேயன்றி மற்றப்படி அறியவில்லை; இச்சியாதிருப்பாயாக என்று நியாயப்பிரமாணம் சொல்லாதிருந்தால், இச்சை பாவம் என்று நான் அறியாமலிருப்பேனே. பாவமானது கற்பனையினாலே சமயம்பெற்றுச் சகலவித இச்சைகளையும் என்னில் நடப்பித்தது. நியாயப்பிரமாணமில்லாவிட்டால் பாவம் செத்ததாயிருக்குமே… ஆகையால் நியாயப்பிரமாணம் பரிசுத்தமுள்ளதுதான், கற்பனையும் பரிசுத்தமாயும் நீதியாயும் நன்மையாயும் இருக்கிறது… பாவம் கற்பனையினாலே மிகுந்த பாவமுள்ளதாகும்படிக்கும், அது நன்மையானதைக் கொண்டு எனக்கு மரணத்தை உண்டாக்கினதினாலே, பாவமாகவே விளங்கும்படிக்கும் அப்படியாயிற்று. மேலும், நமக்குத் தெரிந்திருக்கிறபடி, நியாயப்பிரமாணம் ஆவிக்குரியதாயிருக்கிறது, நானோ பாவத்துக்குக் கீழாக விற்கப்பட்டு, மாம்சத்துக்குரியவனாயிருக்கிறேன்.”

— ரோமர் 7:7–8, 12–14

தேவனுடைய பரிபூரண நியாயப்பிரமாணத்தை மாம்சத்துடன் (பாவக் கொள்கையுடன்) இணைக்கும்போது, அதன் விளைவு பரிசுத்தமல்ல என்பதை பவுலிடமிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்கிறோம். பவுல் விவரித்தபடி, அது பாவம், ஆக்கினை மற்றும் மரணத்தால் ஆளப்படும் ஒரு வாழ்க்கை. மனிதனுடைய மாம்சத்தில் நன்மை ஒன்றும் குடியிருப்பதில்லை, மேலும் நாம் இந்த அழிவுக்குரிய சரீரத்தில் இருக்கும் வரை, நம்முடைய மாம்சத்திலுள்ள பாவக் கொள்கை தூண்டப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கும். ஆனால் நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்கே துதி உண்டாவதாக, இது துக்கத்திலும் நம்பிக்கையின்மையிலும் முடிய வேண்டியதில்லை. இயேசு சிலுவையில் சாதித்த காரியத்தினால், நியாயப்பிரமாணத்தின் திரை நீக்கப்பட நாம் பெறலாம், அதன்மூலம் நாம் இயேசுவை நேருக்கு நேராகக் கண்டு, மகிமையுடன் மறுரூபமாக்கப்படலாம்.

அன்றியும் ஒழிந்துபோவதே மகிமையுள்ளதாயிருந்ததானால், நிலைத்திருப்பது அதிக மகிமையுள்ளதாயிருக்குமே… அவர்களுடைய மனது கடினப்பட்டது; இந்நாள்வரைக்கும் பழைய ஏற்பாடு வாசிக்கப்படுகையில், அந்த முக்காடு நீங்காமலிருக்கிறது; அது கிறிஸ்துவினாலே நீக்கப்படுகிறது… நாமெல்லாரும் திறந்த முகமாய்க் கர்த்தருடைய மகிமையைக் கண்ணாடியிலே காண்கிறதுபோலக் கண்டு, ஆவியாயிருக்கிற கர்த்தரால் அந்தச் சாயலாகத்தானே மகிமையின்மேல் மகிமையடைந்து மறுரூபப்படுகிறோம்.

— 2 கொரிந்தியர் 3:11, 14, 18

நியாயப்பிரமாணம் நமது பாவ இயல்பைத் தூண்டிவிடுகிறது என்றும், கிருபையோ உண்மையான பரிசுத்தத்தை உண்டாக்குகிறது என்றும் தேவனுடைய வார்த்தையிலிருந்து தெளிவாகிறது. பரிசுத்தம் என்பது இயேசுவைப் போல மேலும் மேலும் மாறுவதாகும், மேலும் அது நியாயப்பிரமாணத்தின் திரை அகற்றப்படும்போது உண்டாகிறது. அந்தத் திரை அகற்றப்படும்போது, நமது அழகான இரட்சகரை நாம் முகமுகமாக காண்கிறோம், மேலும் அவருடைய மகிமையான கிருபை நம்மை மகிமையின்மேல் மகிமையடைய செய்கிறது. கிருபையின் மகிமையான நற்செய்தி எப்போதும் மகிமையான வாழ்க்கையை உண்டாக்குகிறது. நாம் இயேசுவைக் காணும்போது, மகிமையின்மேல் மகிமையடைந்து, கர்த்தருடைய நன்மைக்கும் ஒழுக்க மேன்மைகளுக்கும் சாட்சியாகப் பிரகாசிப்போம்.

கிருபை என்பது அனைவருக்கும் தானாகவே இரட்சிப்பு கிடைக்கும் என்பதல்ல.

நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கல்வாரியில் மரித்தபோது, சிலுவையில் தம்மைத்தாமே ஒரே பலியாக ஒப்புக்கொடுத்ததன் மூலம், மனுக்குலம் அனைத்தின் பாவங்களையும் அவர் ஏற்றுக்கொண்டார். ஒவ்வொரு பாவத்திற்கும் உரிய நியாயத்தீர்ப்பையும், தண்டனையையும், ஆக்கினையையும் அவர் தாமே ஏற்றுக்கொண்டார். இயேசு என்னும் அந்த ஒரே மனிதரின் மதிப்பு அதுவேயாகும். நம்முடைய பாவங்கள் அனைத்திற்கும் ஈடாகச் செலுத்தப்பட்ட மிகையான விலையாக அவர் திகழ்கிறார்.

என்னவென்றால், கர்த்தராகிய இயேசுவை நீ உன் வாயினாலே அறிக்கையிட்டு, தேவன் அவரை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினாரென்று உன் இருதயத்திலே விசுவாசித்தால் இரட்சிக்கப்படுவாய். நீதியுண்டாக இருதயத்திலே விசுவாசிக்கப்படும், இரட்சிப்புண்டாக வாயினாலே அறிக்கைபண்ணப்படும். அவரை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ அவன் வெட்கப்படுவதில்லையென்று வேதம் சொல்லுகிறது. யூதனென்றும் கிரேக்கனென்றும் வித்தியாசமே இல்லை; எல்லாருக்குங் கர்த்தரானவர் தம்மைத் தொழுதுகொள்ளுகிற யாவருக்கும் ஐசுவரியசம்பன்னராயிருக்கிறார். ஆதலால் கர்த்தருடைய நாமத்தைத் தொழுதுகொள்ளுகிற எவனும் இரட்சிக்கப்படுவான்.

— ரோமர் 10:9–13

ஒருவர் கிறிஸ்துவுக்குள் ‘மறுபடியும் பிறந்த விசுவாசியாக’ மாறுவது எப்படி என்பது குறித்து வேதாகமத்தில் எவ்விதமான ஐயத்திற்கும் இடமில்லை. இரட்சிக்கப்படுவதற்கு, இயேசுவே உங்கள் கர்த்தர் என்று உங்கள் வாயினால் அறிக்கையிட்டு, தேவன் அவரை மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுப்பினார் என்று உங்கள் இருதயத்தில் விசுவாசிக்க வேண்டும்.

ஆகவே, இரட்சிக்கப்படுவதற்கு இயேசுவை உங்கள் கர்த்தராகவும் இரட்சகராகவும் ஏற்றுக்கொண்டிருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்றும், அதற்கு “வேறு வழிகள்” இருப்பதாகவும் ஏதேனும் ஒரு “கிருபை போதகர்” உங்களிடம் கூறினால், அவர் வேதாகம ரீதியாகத் தவறான கருத்தையே கூறுகிறார்.

இயேசுவே ஒரே வழி. இயேசுவின்றி இரட்சிப்பு இல்லை. இயேசுவின் இரத்தத்தினால் கழுவப்படாமல் மன்னிப்பு இல்லை. இயேசுவின் உயிர்த்தெழுதலின்றி, நம்முடைய பாவங்கள் அனைத்தும் மன்னிக்கப்பட்டுவிட்டன என்பதற்கான உறுதிப்பாடு இல்லை. இரட்சிப்பு இயேசுவில், இயேசுவில் மட்டுமே காணப்படுகிறது!

எல்லோரும், சாத்தானும் அவனது விழுந்துபோன தூதர்களும் உட்பட, வருங்காலங்களில் ஒரு நாள் இரட்சிக்கப்படுவார்கள் என்று போதிக்கும், கள்ளக் கிருபை போதகர்கள் சிலர் இருக்கிறார்கள் என்பதையும் நான் அறிவேன். இந்தக் கோட்பாட்டின் காரணமாக, நரகம் என்பது நித்திய தண்டனைக்கான ஒரு உண்மையான இடமல்ல என்றும் அவர்கள் போதிக்கிறார்கள். இவர்கள் தேவனுடைய அன்பின் மீது ஒரு தீவிரமான நிலைப்பாட்டை எடுத்துக்கொண்டு, அவருடைய நீதியையும் நியாயத்தீர்ப்பையும் புறக்கணிக்கிறார்கள்; இரட்சிக்கப்படாதவர்களுக்கு நரகத்தில் காத்திருக்கும் நித்திய வேதனையை குறித்து வேதவசனங்கள் தெளிவாகப் போதிப்பவற்றை இவர்கள் நம்ப மறுக்கிறார்கள். இது கிருபையின் சுவிசேஷம் அல்ல.

நம்முடைய கடந்தகால பாவங்கள் மட்டுமே மன்னிக்கப்பட்டிருக்கிறதா?

பாவ மன்னிப்பு என்ற தலைப்பிற்கு மீண்டும் வரும்போது, நாம் இயேசுவை நம் இருதயங்களுக்குள் அழைத்து, அவரை நம் ஆண்டவராகவும் இரட்சகராகவும் அறிக்கையிடும் அந்தத் தருணத்திலேயே – கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் ஆகிய அனைத்துக் காலங்களுக்குமுரிய நம்முடைய பாவங்கள் அனைத்தும் மன்னிக்கப்படுகின்றன என்று உண்மையான நற்செய்தி நமக்குக் கூறுகிறது. பாவங்களின் முழுமையான மன்னிப்பை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமானால், நமக்காகச் சிலுவையில் தம்மையே பலியாக ஒப்புக்கொடுத்த அந்த நபரின் மதிப்பைப் நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இயேசு மட்டுமே—அவர் பாவமற்ற தேவனுடைய குமாரனாக இருந்தபடியால்—எக்காலத்திலும் வாழப்போகும் ஒவ்வொரு மனிதனின் ஒவ்வொரு பாவத்திற்கும், தம்மையே ஒரே தரமாக பலியாக ஒப்புக்கொடுப்பதன் மூலம் ஈடுசெய்ய முடிந்தது.

ஆனால், நாம் இயேசுவை ஏற்றுக்கொள்ளும்போது, நமது கடந்தகாலப் பாவங்கள் மட்டுமே மன்னிக்கப்படுகின்றன என்றும்—நமது எதிர்காலப் பாவங்களோ, நாம் அவற்றை அறிக்கையிட்டு தேவனிடம் மன்னிப்புக் கேட்கும்போதுதான் மன்னிக்கப்படுகின்றன என்றும் கூறும் போதனைகள் சில உள்ளன. நாம் பார்க்க இருப்பது போல, இது வேதவசனங்களுக்கு முற்றிலும் முரணானதாகும்.

எபேசியர் 1:7 இவ்வாறு கூறுகிறது: “அவருக்குள் அவருடைய இரத்தத்தினாலே, அவருடைய கிருபையின் ஐசுவரியத்தின்படியே, நமக்கு மீட்பாகிய பாவமன்னிப்பு உண்டாயிருக்கிறது.” மூல கிரேக்கப் பாடத்தில், ‘உண்டாயிருக்கிறது’ (have) என்பதைக் குறிக்கும் வினைச்சொல் நிகழ்காலத்தில் அமைந்துள்ளது; இது ஒரு தொடர் நிகழ்வைக் குறிக்கிறது. அதாவது, நாம் இனிமேல் செய்யப்போகும் ஒவ்வொரு பாவம் உட்பட, நம்முடைய பாவங்களுக்குரிய மன்னிப்பை நாம் தொடர்ந்து பெற்றுக்கொண்டிருக்கிறோம் என்பதே இதன் பொருளாகும்.

1 யோவான் 2:12 இவ்வாறு கூறுகிறது: “பிள்ளைகளே, அவருடைய நாமத்தினிமித்தம் உங்கள் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டிருக்கிறதினால் உங்களுக்கு எழுதுகிறேன்.” இங்கு ‘மன்னிக்கப்பட்டிருக்கின்றன’ என்பதைக் குறிக்க, கிரேக்க மொழியின் ‘நிறைவு காலம்’ (Perfect Tense) பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது; இதன் அர்த்தம் என்னவென்றால், இந்த மன்னிப்பு என்பது கடந்த காலத்தில் உறுதியாக நிறைவேறிய ஒரு செயலாகும், மேலும் அதன் பலன் நிகழ்காலத்திலும் தொடர்ந்து நீடிக்கிறது. அதாவது, தேவனின் மன்னிப்பு நமது நிகழ்காலத்திலும் நமக்குப் பயன் அளிக்கிறது; அது நமது எதிர்காலத்திலும் தொடர்ந்து நிலைத்திருக்கும்.

உங்கள் பாவங்களினாலேயும், உங்கள் மாம்ச விருத்தசேதனமில்லாமையினாலேயும் மரித்தவர்களாயிருந்த உங்களையும் அவரோடேகூட உயிர்ப்பித்து, அக்கிரமங்களெல்லாவற்றையும் உங்களுக்கு மன்னித்து; நமக்கு எதிரிடையாகவும் கட்டளைகளால் நமக்கு விரோதமாகவும் இருந்த கையெழுத்தைக் குலைத்து, அதை நடுவிலிராதபடிக்கு எடுத்து, சிலுவையின்மேல் ஆணியடித்து;

— கொலோசெயர் 2:13–14

இயேசு நம்முடைய பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னித்தார். மேற்கண்ட வேதவசனத்தில் வரும் ‘அனைத்தும்’ என்ற சொல்லானது, ‘pas’ என்னும் கிரேக்கச் சொல்லாகும்; இதற்கு, ‘ஒவ்வொரு வகை அல்லது ரகம்… குறிப்பிடப்படும் நபர்கள் அல்லது பொருட்களின் முழுத் தொகுப்பு’ என்று பொருள்படும். இது ‘அனைத்தும், ஏதேனும் ஒன்று, ஒவ்வொன்றும், முழுமையும்’ ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. எனவே, ‘அனைத்தும்’ என்றால் அனைத்தும் என்றே பொருள்.

நம்முடைய பாவங்களுக்கான தேவ மன்னிப்பது, கடந்த காலம், நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் ஆகிய அனைத்துப் பாவங்களையும் உள்ளடக்கியதாகும்! நாம் கர்த்தராகிய இயேசுவை நம்முடைய இரட்சகராக ஏற்றுக்கொண்டபோது, நம்முடைய பாவங்கள் அனைத்திற்குமான முழுமையான மற்றும் பரிபூரணமான மன்னிப்பை நாம் பெற்றுக்கொண்டோம்.

தேவனுடைய ஊழியர்களாகிய எங்களின் பங்கு என்னவென்றால், கிறிஸ்துவில் காணப்படும் இரட்சிப்பு மற்றும் மன்னிப்பை குறித்த உறுதியான நம்பிக்கையை எங்கள் மக்களுக்கு வழங்குவதே ஆகும். மாறாக, அவர்களின் இருதயங்களில் பாதுகாப்பற்ற தன்மையையும் நிச்சயமற்ற தன்மையையும் விதைக்கும் வகையிலான, குழப்பமான செய்தியைப் போதிப்பது எங்கள் நோக்கமல்ல; அத்தகைய செய்தியானது, தாங்கள் உண்மையில் மன்னிக்கப்பட்டிருக்கிறோமா என்றும், சிலுவையில் தங்கள் இரட்சகர் நிறைவேற்றிய பணி முழுமையானதா என்றும் மக்கள் யோசிக்கும்படி செய்துவிடும். இரட்சிப்பை குறித்த உறுதிப்பாடும், பாவங்களுக்குரிய முழுமையான மன்னிப்பும் ஆகியவையே நாங்கள் பிரசங்கிக்கும் நற்செய்தியின் அடித்தளமாகத் திகழ்கின்றன. தேவ மன்னிப்பை குறித்த இந்த நற்செய்தியின் வெளிப்பாடு, ஒருவரை வரம்புமீறி அல்லது கட்டுப்பாடின்றி வாழத் தூண்டுவதில்லை என்பதை நான் உங்களுக்கு வலியுறுத்திக் கூறுகிறேன். “யாருக்கு அதிகம் மன்னிக்கப்படுகிறதோ, அவர்கள் என்னை அதிகம் நேசிப்பார்கள்” என்று இயேசுவே கூறியிருக்கிறார். யாருக்குக் குறைவாக மன்னிக்கப்படுகிறதோ (உண்மையில், அப்படிப்பட்டவர்கள் யாரும் இல்லை; ஏனென்றால் நாம் அனைவருமே அதிகம் மன்னிக்கப்பட்டிருக்கிறோம்)—அல்லது நான் இவ்வாறு சொல்லுகிறேன்: தாங்கள் குறைவாகவே மன்னிக்கப்பட்டிருப்பதாக யார் எண்ணுகிறார்களோ—அவர்களே அவரைச் சிறிதளவே நேசிப்வர்களாக இருப்பார்கள்.

நாங்கள் அறிவிக்கிற கிருபையின் சத்தியமான சுவிசேஷத்தைக் கேட்கிற ஒவ்வொருவரும், தமது குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவர்களிடத்தில் தேவனுடைய மன்னிப்பு எவ்வளவு பரிபூரணமானது என்பதை உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதே என் ஜெபமாயிருக்கிறது. அது நிச்சயமாக அவர்களை இயேசுவின்மேல் இன்னும் ஆழ்ந்த அன்பினால் ஈர்க்கப்பண்ணி, அவருக்கே ஸ்தோத்திரமும் கௌரவமும் மகிமையும் செலுத்துகிற வாழ்க்கையை உண்டாக்கும்.

பாவங்களின் அறிக்கையை குறித்து என்ன?

நமது பாவங்கள் அனைத்தும் மன்னிக்கப்பட்டுவிட்டன என்றும், இயேசுவின் என்றும் தூய்மைப்படுத்தும் இரத்த ஊற்றின் கீழ் நாம் எப்போதும் இருக்கிறோம் என்றும் நான் பிரசங்கிக்கும்போது, என்னிடம் அடிக்கடி கேட்கப்படும் மற்றொரு கேள்வி இதுதான்: “1 யோவான் 1:9-இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பாவ அறிக்கை குறித்து என்ன சொல்வது?” அந்த வசனம் மிகத் தெளிவாகக் கூறுகிறது: நம்முடைய பாவங்களை நாம் அறிக்கையிட்டால், பாவங்களை நமக்கு மன்னித்து எல்லா அநியாயத்தையும் நீக்கி நம்மைச் சுத்திகரிப்பதற்கு அவர் உண்மையும் நீதியும் உள்ளவராயிருக்கிறார்.” நாம் மன்னிக்கப்படுவதற்கும் அநியாயங்கள் நீங்கி சுத்திகரிக்கப்படவும் நமது பாவங்களை அறிக்கை செய்ய வேண்டாமா?

என் அருமை நண்பரே, இந்த வசனத்தின் பாரம்பரியமான விளக்கத்தையும் புரிதலையும் முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டு, அதன்படியே வாழ்ந்த ஒருவரைத்தான் நீங்கள் இப்போது பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறீர்கள். ஒரு பரிசுத்தமான வாழ்க்கையை வாழவும், தேவனைப் பிரியப்படுத்தவும் மனதார விரும்பிய ஒரு இளைஞனாக, அந்தப் போதனையை நான் பெற்றுக்கொண்டபோது, என் பாவங்களை இடைவிடாமல் அறிக்கையிடத் தொடங்கினேன். தேவனோடு “சரியான உறவில்” இல்லாமல், ஒரு நிமிடத்தை கூடக் செலல்விட விரும்பவில்லை. எனவே, என் மனதில் ஒரே ஒரு தவறான எண்ணம் தோன்றினால்கூட, உடனே அந்தப் பாவத்தை அறிக்கையிட்டுவிடுவேன். என் நண்பர்களுடன் ஒரு கால்பந்து போட்டியின் நடுவில் நான் இருந்தாலும்கூட, என் வாயைப் பொத்திக்கொண்டு, என் பாவ அறிக்கையை மெல்லிய குரலில் முணுமுணுப்பேன்!

சொல்வதற்கு ஒன்றுமில்லை, என் நண்பர்களுக்கு நான் விசித்திரமாகத் தெரிந்தேன். நான் செய்வது போலவே, என் கிறிஸ்தவ நண்பர்கள் ஏன் தங்கள் பாவங்களை அறிக்கையிடவில்லை என்பது குறித்தும் நான் குழப்பமடைந்தேன். தேவனோடு நூறு சதவீதம் சரியான நிலையில் இருக்க வேண்டும் என்பதில் அவர்கள் ஏன் தீவிரமாக இல்லை?

என் பாவங்களை இடைவிடாமல், தொடர்ந்து அறிக்கையிட்டுக் கொண்டேயிருந்த செயல், என்னைப் கடுமையான பாவ உணர்வடைய செய்தது. ஒவ்வொரு எதிர்மறை எண்ணத்தையும் குறித்து நான் மிகுந்த விழிப்புணர்வு கொண்டவனாகவும், அதனால் பெரிதும் கலக்கமடைந்தவனாகவும் மாறிவிட்டேன்; என் பாவங்களுக்கு இனி மன்னிப்பே இல்லை என்று நான் நம்பத் தொடங்கினேன். என் இரட்சிப்பை நான் இழந்துவிட்டதாகவும், நரகத்திற்குச் செல்லப்போவதாகவும் கூட நான் நம்பத் தொடங்கினேன்! ஒவ்வொரு பாவத்தையும் அறிக்கையிட வேண்டும் என்ற என் தீவிர மனப்பா ன்மையை சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்ட எதிரி, என்னை இடைவிடாத குற்றவுணர்வின் பிடியில் சிக்கவைத்தான். அந்த ஒடுக்குதல் எவ்வளவு பாரமாக மாறியதென்றால், என் மனம் நொறுங்கிப்போகும் நிலைக்கு வந்துவிட்டதாகவே நான் உணர்ந்தேன்!

1 யோவான் 1:9 வசனம் தொடர்பாகவும், அவ்வசனம் உண்மையில் எதைக் குறிக்கிறது என்பது குறித்தும் நான் கடந்த காலத்தில் எதிர்கொண்ட போராட்டங்களைப் பற்றி, எனது ‘Unmerited Favor’ எனும் புத்தகத்தில் மிக விரிவாகப் பகிர்ந்திருக்கிறேன். எனவே, இத்தலைப்பு குறித்த ஒரு சுருக்கமான விளக்கத்தை மட்டும் இங்கே உங்களுக்கு அளிக்கிறேன்:

1 யோவான் நிருபத்தின் முதல் அதிகாரம் விசுவாசிகளுக்காக எழுதப்படவில்லை; மாறாக, இயேசு மனித சரீரத்தில் வந்தார் என்பதை நம்பாத ‘ஞானவாதிகளை’ (Gnostics) நோக்கியே எழுதப்பட்டது. இதனாலேயே, யோவானின் முதல் நிருபத்தின் தொடக்கம் வழக்கத்திற்கு மாறான ஒரு பாணியைக் கொண்டுள்ளது. அவரது இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது நிருபங்களில் நாம் பார்ப்பது போல, இதில் விசுவாசிகளுக்கான எவ்வித வாழ்த்தும் இடம்பெறவில்லை. அதற்கு மாறாக, அப்போஸ்தலன் யோவான் தனது முதல் நிருபத்தை, ஞானவாதிகள் பரப்பி வந்த தீவிரமான திரிபுக்கொள்கையை நேரடியாகக் கண்டிக்கும் வகையிலேயே தொடங்குகிறார்: “ஆதிமுதல் இருந்ததும், நாங்கள் கேட்டதும், எங்கள் கண்களினால் கண்டதும், நாங்கள் உற்றுப்பார்த்ததும், எங்கள் கைகளினால் தொட்டுப்பார்த்ததுமான…” (1 யோவான் 1:1). இயேசுவை அவரும் அவருடைய சக சீஷர்களும் கேட்டறிந்தும், கண்களினால் கண்டறிந்தும், கைகளினால் தொட்டுணர்ந்தும் இருந்ததால், இயேசு உண்மையில் மனித சரீரத்திலேயே இவ்வுலகிற்கு வந்தார் என்பதை யோவான் அவர்களுக்கு வலியுறுத்திக் கூறினார்.

யோவானின் முதல் நிருபத்தின் இரண்டாம் அதிகாரத்தில்தான், ‘என் பிள்ளைகளே’ என்னும் சொற்றொடரை நீங்கள் முதன்முறையாகக் காண்கிறீர்கள்; அந்த அதிகாரத்திலிருந்து அப்போஸ்தலனாகிய யோவான் விசுவாசிகளை நோக்கிக் குறிப்பிடுகிறார் என்பதையே இது உணர்த்துகிறது.

ஞானவாதிகள் தாங்களிடத்தில் பாவம் ஏதுமில்லை என்றும் நம்பினர். எனவே, அவர்கள் தங்கள் பாவங்களை ஒப்புக்கொண்டு அறிக்கையிட்டால், தேவன் அவர்களை மன்னித்து, சகல அநீதியினின்றும் அவர்களைச் சுத்திகரிப்பார் என்று அப்போஸ்தலனாகிய யோவான் அவர்களுக்குக் கூறினார் (1 யோவான் 1:8–9).

ஆதிகாலக் கிறிஸ்தவர்களிடம் சுமார் ஐம்பது ஆண்டுகளாக ‘1 யோவான்’ நிருபம் இருக்கவில்லை; எனவே, அவர்கள் ‘தேவனோடு ஒப்புரவாகும் நிலை ’ என்பது பாவங்களை அறிக்கையிடுவதன் மூலம் நடந்திருக்காது.

திருச்சபைகளுக்கு எழுதப்பட்ட நிருபங்களில் மூன்றில் இரண்டு பங்கை எழுதிய அப்போஸ்தலனாகிய பவுல், பாவங்களை அறிக்கையிடுவது குறித்து ஒருமுறை கூட போதித்ததில்லை. சொல்லப்போனால், கொரிந்து கிறிஸ்தவர்களுக்கு அவர் எழுதிய கடிதத்தில்—அவர்களில் பலர் ஆலய வேசிகளிடம் செல்வது போன்ற பாவங்களைச் செய்து வந்தனர்—அவர்கள் தேவனோடு ஒப்புரவாவதற்காகச் சென்று தங்கள் பாவங்களை அறிக்கையிட வேண்டும் என்று அவர் அவர்களிடம் கூறவில்லை. மாறாக, கிறிஸ்துவுக்குள் அவர்கள் யார் என்பதை அவர் அவர்களுக்கு நினைவூட்டினார்: “நீங்கள் தேவனுடைய ஆலயமாயிருக்கிறீர்களென்றும், தேவனுடைய ஆவியானவர் உங்களில் வாசம்பண்ணுகிறாரென்றும் அறியீர்களா?” (1 கொரிந்தியர் 3:16).

நாம் ‘தேவனுக்கு முன்பாக நீதிமான்களாய்’ இருப்பது,பூரணமற்ற மனிதனின் பூரணமற்ற பாவ அறிக்கையை சார்ந்ததல்ல; மாறாக, தேவனுடைய கிருபையின் ஐசுவரியத்தையும், அவருடைய குமாரனின் பரிபூரண பலியையுமே சார்ந்திருக்கிறது.

1 யோவான் 1:9 விசுவாசிப்பவர்கள், தாங்கள் பாவம் செய்யும் ஒவ்வொரு முறையும் தங்கள் பாவத்தை அறிக்கையிட வேண்டும் என்று அறிவுறுத்துவதாக நம்புபவர்கள், *ஒவ்வொரு* பாவமும் அடையாளம் காணப்பட்டு அறிக்கையிடப்பட வேண்டும் என்பதை உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும் (இல்லையெனில், அந்த வசனத்தின் அடிப்படையில் பார்த்தால், ஒருவர் இன்னும் நீதிமானாகவே கருதப்படமாட்டார்). எதைப் அறிக்கையிடுவது எதை விடுவது என்று நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்துக்கொள்ளவோ, அல்லது உங்களுக்கு நினைவில் இருக்கும் பாவங்களை மட்டுமே அறிக்கையிடவோ முடியாது. மேலும், எண்ணம், சொல் மற்றும் செயல் ஆகியவற்றின் மூலம் இழைக்கப்படும் *ஒவ்வொரு* பாவத்தையும் அறிக்கையிடுவது மனித ஆற்றலுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒன்றாகும்.

1 யோவான் 1:9-இல் வரும் ‘பாவத்தை அறிக்கை செய்தல்’ (confess) என்னும் சொல், கிரேக்க மொழியில் *homologeo* என்பதாகும்; இதன் பொருள் “ஒருவர் கூறுவதையே தானும் கூறுதல்” அல்லது “ஒருவருடன் உடன்படுதல்” என்பதாகும். எனவே, நம் பாவங்களை அறிக்கை செய்தல் என்பது, நம் பாவங்களைக் குறித்து தேவன் எதைக் கூறுகிறாரோ, அதையே நாமும் கூறுவதாகும்: அதாவது, அது பாவம் என்றும்; நம் பாவங்கள் நம் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் இரத்தத்தினால் மன்னிக்கப்பட்டு, கழுவி நீக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்றும் ஏற்றுக்கொள்வதாகும் (வெளி. 1:5). நீங்கள் பாவம் செய்துவிட்டு, நீங்கள் பாவம் செய்திருக்கிறீர்கள் என்பதை உணரும்போது, உண்மையான அறிக்கை என்பது—தேவனுடைய வார்த்தையோடு உடன்படுவதும், கிறிஸ்துவுக்குள் உங்களுக்குக் கிடைத்த மன்னிப்பு என்னும் எதார்த்தத்திற்காக அவருக்கு உங்கள் நன்றியைத் தெரிவிப்பதுமே ஆகும்.

ஒரு இறையியலாளராகிய உங்களுடன், ஆண்டவர் என் கண்களைத் திறந்துகாட்டிய ஒரு வல்லமையான வெளிப்பாட்டைப் பகிர்ந்துகொள்ள நான் விரும்புகிறேன். எனது ஆய்வின்போது, 1 யோவான் 1:9-இல் வரும் ‘பாவங்கள்’ (sins) என்ற சொல்லை ஆராய்ந்து பார்க்கவும் கிரேக்க மூலப் பதத்தில் அது ஒரு பெயர்ச்சொல்லா அல்லது வினைச்சொல்லா என்பதை அறியவும் அவர் என்னைக் கேட்டுக்கொண்டார். இதற்கு நீங்கள் தயாராக இருக்கிறீர்களா?

1 யோவான் 1:9-இல் “பாவங்கள்” (sins) என்ற சொல் இடம்பெற்றுள்ள இரண்டு இடங்களிலும், ‘ஹமார்டியா’ (hamartia) என்னும் கிரேக்கப் பெயர்ச்சொல்லே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. புகழ்பெற்ற வேதாகம அறிஞரான வில்லியம் வைன் அவர்களின் கூற்றுப்படி, ‘ஹமார்டியா’ (“குறித் தவறுதல்”) என்பது “ஒரு செயல்நெறி அல்லது செயலின் மூலம்; அல்லது செயல்களைத் தோற்றுவிக்கும் ஒரு அகக்கூறு… அதாவது, ஆளுகை செய்யும் ஒரு கொள்கை அல்லது வல்லமை” என்பதைக் குறிக்கிறது. வேறு வார்த்தைகளில் சொல்லவேண்டுமானால், இது ‘பாவக் கொள்கையை’ (sin principle) அதாவது, ஆதாமின் பாவத்தின் நிமித்தம் நாம் அடைந்துள்ள பாவ நிலையை சுட்டிக்காட்டுகிறது. இச்சொல்லின் பெயர்ச்சொல் வடிவத்தைப் பயன்படுத்தியதன் மூலம், நாம் தனித்தனியாகச் செய்யும் பாவச் செயல்களை யோவான் குறிப்பிடவில்லை என்பது தெளிவாகிறது; அவ்வாறு அவர் குறிப்பிட்டிருக்க விரும்பியிருந்தால் ‘ஹமார்டானோ’ (hamartano) என்னும் வினைச்சொல் வடிவத்தையே பயன்படுத்தியிருப்பார்.

இந்த வெளிச்சத்தில், 1 யோவான் 1:9 வசனமானது, நாம் எண்ணத்திலோ அல்லது செயலிலோ பாவம் செய்யும் ஒவ்வொரு முறையும் நம் பாவங்களை அறிக்கையிடுவதைக் குறித்துப் பேசவில்லை என்பதை உங்களால் புரிந்துகொள்ள முடிகிறதா? ஆதாமின் பாவத்தின் நிமித்தம் நாம் பாவிகள் என்பதை தேவனிடத்தில் ஏற்றுக்கொண்டு அறிக்கையிடுவதன் அவசியத்தைப் பற்றியும், அத்துடன் இயேசுவின் நிறைவான கிரியையின் மூலம் நம்முடைய சகல பாவங்களுக்குமான முழுமையான மன்னிப்பைப் பெற்றுக்கொள்வதைப் பற்றியுமே யோவான் இங்குப் பேசிக்கொண்டிருந்தார். நாம் இதை எத்தனை முறை செய்ய வேண்டும்? ஒரே ஒரு முறை மாத்திரமே.

இதனால்தான், 1 யோவான் 1:9 அடிப்படையில் இரட்சிப்பிற்கான வசனமாகத் திகழ்கிறது; இது பாவியான ஒருவரைத் தனது பாவ நிலையை அல்லது தான் ஒரு பாவி என்பதை ஒப்புக்கொண்டு அறிக்கையிடவும், நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மீதான விசுவாசத்தின் மூலம் மறுபடியும் பிறக்கவும், ஆதாமின் வழிவந்த தனது பாவ நிலையை, கிறிஸ்துவின் மூலம் கிடைக்கும் ஒரு புதிய நீதி நிலைக்கு மாற்றிக்கொள்ளவும் ஊக்குவிக்கிறது. திரிபுக்கொள்கையான ‘ஞானவாதக் கோட்பாடு’ (Gnosticism), மனிதனின் பாவ நிலையை ஏற்றுக்கொண்டு நம்பவில்லை. 1 யோவான் நிருபத்தின் முதல் அதிகாரத்தில், யோவான் இந்தத் கொள்கையை நேரடியாகவே எதிர்கொண்டு பேசுகிறார்; மேலும் ஞானவாதிகளைத் தங்கள் பாவ நிலையை அறிக்கையிட்டு, சிலுவையில் கிறிஸ்து நிறைவேற்றிய மீட்பின் கிரியையின் வாயிலாக, கர்த்தரிடமிருந்து முழுமையான மன்னிப்பையும், தங்கள் அநீதிகள் அனைத்திலிருந்தும் முழுமையான சுத்திகரிப்பையும் பெற்றுக்கொள்ளுமாறு அவர் ஊக்குவிக்கிறார்.

இப்போது, நாம் விசுவாசிகளாக மாறிய பிறகும் பாவம் செய்வதைக் குறித்து அப்போஸ்தலனாகிய யோவான் என்ன கூறுகிறார்? 1 யோவான் இரண்டாம் அதிகாரத்தில், வெறும் இரண்டு வசனங்கள் தள்ளி, விசுவாசிகளை நோக்கிப் பேசத் தொடங்குகையில், யோவான் இந்தக் கேள்விக்குப் பதிலளிக்கிறார்: “என் பிள்ளைகளே, நீங்கள் பாவஞ்செய்யாதபடிக்கு இவைகளை உங்களுக்கு எழுதுகிறேன்; ஒருவன் பாவஞ்செய்வானானால் நீதிபரராயிருக்கிற இயேசுகிறிஸ்து நமக்காகப் பிதாவினிடத்தில் பரிந்து பேசுகிறவராயிருக்கிறார்.” (1 யோவான் 2:1).

இம்முறை, ‘பாவம்’ மற்றும் ‘பாவங்கள்’ ஆகிய சொற்கள், கிரேக்க வினைச்சொல்லான ‘ஹமார்டானோ’ (hamartano) என்பதைக் குறிக்கின்றன. இப்போது யோவான், விசுவாசிகள் பாவம் செய்வதைப் பற்றியும்—அதாவது அவர்களின் பாவச் சிந்தனைகள் மற்றும் செயல்களைப் பற்றியும்—குறிப்பிடுகிறார். இது குறித்து யோவான் என்ன கூறுகிறார்? விசுவாசிகளாகிய நாம் தவறும் வேளையில், பிதாவிடம் நமக்கென்று ஒரு பரிந்துரையாளர்—இயேசு கிறிஸ்து—இருக்கிறார் என்பதை அவர் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார்.

நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுவின் நிமித்தமும், சிலுவையில் அவர் செய்து முடித்த காரியங்களின் நிமித்தமும், நாம் மன்னிப்பைப் பெற்றிருக்கிறோம்; நாம் தவறிழைத்திருந்தாலும், தேவனுடைய சந்நிதியில் நாம் இன்றும் நீதிமான்களாகவே நிற்கிறோம். தவறிழைத்திருந்த கொரிந்து விசுவாசிகளை நோக்கி, அவர்கள் இன்றும் பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஆலயமாகவே இருக்கிறார்கள் என்று அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் நினைபூட்டியது போலவே, நாம் கிறிஸ்துவுக்குள் யார் என்பதையும், தேவனுடைய வலது பாரிசத்தில் நமக்காகப் பரிந்துபேசுகிறவர் யார் என்பதையும் யோவான் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார்.

விசுவாசிகளை கிறிஸ்துவுக்குள் தங்களுக்குள்ள நீதியான அடையாளத்தை எப்போதும் நினைபூட்டுவதே பாவத்தை மேற்கொள்வதற்கான வேதாகமத்தின் பதில் என்று உங்களால் காண முடிகிறதா? இது நம்மைப் பாவம் செய்யத் தூண்டுவதற்காக அல்ல, மாறாக நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுவை நோக்கிப் பார்க்கவும், சிலுவையில் நம்முடைய பாவங்கள் தண்டிக்கப்படுவதைக் காணவும், அவருக்காக வெற்றியுடனும் மகிமையுடனும் வாழவும் நம்மைத் தூண்டுவதற்காநதாகும். உண்மையான மனந்திரும்புதல் என்பது இதுதான்—சிலுவையை நோக்கித் திரும்புவதும், அவருடைய கிருபைக்குத் திரும்புவதுமே! இன்று நீங்கள் தோல்வியடையும்போது, உங்கள் தோல்வியைப் பற்றி தேவனிடம் நேர்மையாகப் பேசலாம் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள், ஆனால் அதை நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுவின் சிலுவையின் வெளிப்பாட்டுடன் செய்யுங்கள். அவருடைய சரீரத்தில் உங்கள் பாவங்கள் தண்டிக்கப்படுவதைக் கண்டு, உங்கள் பாவங்களின் மீது ஆளுகை செய்ய அவருடைய மன்னிப்பையும் தகுதியற்ற கிருபையையும் புதிதாகப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

கிருபைக்கு கீழ் நாம் நம் பாவங்களை அறிக்கை செய்கிறோமா?

ஒருமுறை, நான் இத்தாலியில் பிரசங்கித்துக் கொண்டிருந்தபோது, எனக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருந்த ஒரு புகழ்பெற்ற மனநல மருத்துவர் என்னிடம் மிகவும் மனதை உருக்கும் ஒரு விஷயத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டார். தேவனோடு சரியான உறவில் இருப்பது என்பது, தாங்கள் செய்த ஒவ்வொரு பாவத்தையும் அறிக்கையிடும் திறனைச் சார்ந்திருக்கிறது என்று நம்புவதாலேயே, பல நேர்மையான கிறிஸ்தவர்கள் தோல்வியடைந்த வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வருவதாகவும்—அவர்களில் சிலர் மனநல மருத்துவமனைகளிலேயே அடைக்கப்பட்டுள்ளதாகவும்—அவர் என்னிடம் கூறினார்.

என் நண்பரே, இந்தப் போதனை எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதை உங்களால் காண முடிகிறதா? முழுமையான மன்னிப்பு உண்டு என்ற உறுதியில்லாமல், இந்த விசுவாசிகள் பாவ உணர்வால் பீடிக்கப்பட்டவர்களாகவும், குற்றவுணர்வு மற்றும் அவமானத்தால் பாரம் சுமப்பவர்களாகவும், எதிரியால் குற்றஞ்சாட்டப்படுபவர்களாகவும், மகிழ்ச்சியற்றவர்களாகவும், தங்கள் இரட்சிப்பைக் குறித்து முற்றிலும் பாதுகாப்பற்றவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்.

இருப்பினும் உண்மை என்னவென்றால், ஒவ்வொரு விசுவாசியும் கிறிஸ்துவுக்குள் முழுமையான மன்னிப்பைப் பெற்றுள்ளனர்; அவருடைய நித்திய இரத்தம் அவர்களைச் சகல பாவங்களிலிருந்தும் தொடர்ந்து சுத்திகரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது. இந்த உண்மையை அவர்கள் உணர்ந்த கணமே, பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் புகழ்பெற்ற கீர்த்தனை பாடலாசிரியர் ஃபிரான்சஸ் ஹேவர்கலின் வாழ்வில் நடந்தது போலவே, பரலோகமே அவர்களின் ஆத்துமாக்களுக்குள் குடிகொள்கிறது. இது அவர்களின் வாழ்வில் ஏற்படுத்தும் தாக்கம் என்னவென்றால், வெளியே சென்று பாவம் செய்ய வேண்டும் என்ற விருப்பம் அல்ல; மாறாக, தங்கள் இரட்சகரை மகிமைப்படுத்தும் ஒரு வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும் என்ற விருப்பமே ஆகும். தனக்கு மிகுதியாக மன்னிக்கப்பட்டிருக்கிறது — சொல்லப்போனால், அனைத்தும் மன்னிக்கப்பட்டிருக்கிறது — என்பதை அறிந்தவன், மிகுதியாக அன்பு செலுத்துவான் (லூக்கா 7:47 NLT).

நாம் ஏற்கனவே மன்னிக்கப்பட்டுவிட்டோம் என்பதை அறிந்தே, நாம் நம் பாவங்களை ஒப்புக்கொள்கிறோம் — மன்னிக்கப்படுவதற்காக அல்ல.

அப்படியென்றால், ஒரு கிறிஸ்தவர் தன் பாவங்களை அறிக்கையிடுவதற்கு ஜோசப் பிரின்ஸ் எதிரானவரா? இதை நான் மிகத் தெளிவாகக் கூறுகிறேன்: பாவங்களை அறிக்கையிடுவதில் நான் முழுமையாக நம்பிக்கை கொண்டிருக்கிறேன்; இன்றும் நான் என் பாவங்களை அறிக்கையிட்டு வருகிறேன். ஆனால் இப்போது அதில் மிகப்பெரிய வித்தியாசம் உள்ளது—என் பாவங்கள் அனைத்தும் ஏற்கனவே மன்னிக்கப்பட்டுவிட்டன என்பதை அறிந்தே நான் அவற்றை அறிக்கையிடுகிறேன். மன்னிப்பைப் பெறுவதற்காக நான் என் பாவங்களை அறிக்கையிடுவதில்லை. என் பரலோகத் தந்தையோடு நான் ஒரு நெருக்கமான உறவைக் கொண்டிருப்பதால், நான் தவறு செய்யும்போது அவரிடம் நேர்மையாக நடந்துகொள்ள முடிகிறது. அது குறித்து நான் அவரிடம் பேசலாம்; என் பலவீனங்களுக்காக அவருடைய கிருபையைப் பெற்றுக்கொள்ளலாம்; மேலும், தம் குமாரனின் தியாகத்தின் மூலம் அவர் என்னை ஏற்கனவே மன்னித்துவிட்டார் என்பதை முழுமையாக உணர்ந்துகொண்டு, நான் என் பயணத்தைத் தொடரலாம். மேலும், என்னால் ஒவ்வொரு பாவத்தையும் தனித்தனியாக அறிக்கையிட இயலாது என்பது குறித்து நான் இனி கவலைப்படுவதில்லை; ஏனெனில், என்னை இரட்சிப்பது என் அறிக்கைகள் அல்ல, மாறாக இயேசுவின் இரத்தம் மட்டுமே என்னை இரட்சிக்கிறது என்பதை நான் நன்கு அறிவேன்.

பிரியமானவர்களே, நம்முடைய மன்னிப்பு நம் ஆண்டவரின் விலையேறப்பெற்ற இரத்தத்தால் பரிபூரணமாகப் பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. நாம் நம்முடைய ஒவ்வொரு பாவத்தையும் எவ்வளவு கச்சிதமாக அறிக்கை செய்கிறோம் என்பதை அது சார்ந்திருப்பதில்லை. நம்முடைய மன்னிப்பு, நாம் பாவங்களை அறிக்கை செய்வதன் நிலைத்தன்மை, அவ்வப்போது செய்வது மற்றும் அதன் தரம் ஆகியவற்றை எப்படிச் சார்ந்திருக்க முடியும்? அது நிச்சயம் தோல்வியில்தான் முடியும்! நம்முடைய மன்னிப்பு, சிலுவையில் சிந்தப்பட்ட நம் ஆண்டவரின் பாவமற்ற இரத்தத்தின் தரத்தின் மீதான நம்முடைய விசுவாசத்தையே சார்ந்திருக்கிறது. நம்முடைய மன்னிப்புக்கான இந்த இரண்டு அடிப்படைகளுக்கும் இடையே மிகப்பெரிய வேறுபாடு உள்ளது, அது உங்கள் மன அமைதியிலும் மிகப்பெரிய வேறுபாட்டை ஏற்படுத்துகிறது!

அன்பார்ந்த வாசகரே, கிருபையானது பாவத்தை லேசாகக் கருதுவதில்லை; மாறாக, பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெற உதவும் வல்லமையே அது! கிருபையை குறித்த இந்த ‘தற்காலத்திய சத்தியத்தில்’ நாம் நிலைபெற்றிருக்கவே தேவன் விரும்புகிறார் (2 பேதுரு 1:12)—அதாவது, பாவங்களை அறிக்கையிடுவது குறித்துச் சொல்லவேண்டுமெனில், நாம் தேவனுடைய மன்னிப்பைப் ‘பெறுவதற்காக’ அல்ல; மாறாக, நாம் ‘ஏற்கனவே’ மன்னிக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதனாலேயே நம் பாவங்களை அறிக்கையிடுகிறோம். கிறிஸ்துவுக்குள் நீங்கள் ஏற்கனவே எந்தளவுக்கு மன்னிக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள் என்பதை நீங்கள் எவ்வளவு அதிகமாக உணர்ந்திருக்கிறீர்களோ, அந்தளவுக்கு உண்மையாகவே ஒவ்வொரு தோல்விக்கும் மேலாக நீங்கள் வாழ்வீர்கள்.

மெய்யான கிருபை முன்னேற்றமுள்ள பரிசுத்தமாகுதலை கற்பிக்கிறது

இப்போது, நற்செய்தியின் உண்மை அவ்வாறு எடுத்துரைக்கப்படும்போது, மக்கள் கிறிஸ்துவில் தங்களுக்குக் கிடைத்த முழுமையான மன்னிப்பைத் தவறாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டு, தேவனற்ற வாழ்க்கையை வாழ்ந்துவிடுவார்களோ என்று உண்மையாகவே கவலைப்படும் போதகர்கள் சிலர் இருக்கிறார்கள் என்பதை நான் புரிந்துகொள்கிறேன். இத்தகைய போதனை, பரிசுத்தமாக்கப்படுதலுக்கோ அல்லது பரிசுத்தமான,தேவனை மகிமைப்படுத்தும் வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும் என்ற விருப்பத்திற்கோ எவ்வித முக்கியத்துவத்தையும் அளிப்பதில்லை என்று அவர்கள் கவலைப்படுகிறார்கள். இது ஒரு தவறான புரிதலாகும்; ஏனெனில், உண்மையான கிருபையானது படிப்படியான பரிசுத்தமாக்கப்படுதலைக் கற்பிக்கவே செய்கிறது.

இயேசுவின் இரத்தத்தின் மூலம் ஒரு விசுவாசி நீதிமானாக்கப்பட்டு, நீதிக்குரியவனாய் மாற்றப்பட்டிருந்தாலும், ஒரு கிறிஸ்தவனாக அவன் அடையும் வளர்ச்சியில் பரிசுத்தமாக்கப்படுதல் எனும் செயல்முறை தொடர்ந்து நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது என்பதும் உண்மையே என்பதை நான் தெளிவாகக் குறிப்பிட விரும்புகிறேன். இதனால்தான், சிலுவையில் கிறிஸ்து வெளிப்படுத்திய ஒரேயொரு கீழ்ப்படிதலின் செயலின் மூலம் நாம் ‘என்றென்றும் பூரணமாக்கப்பட்டிருந்தாலும்’, நாம் ‘பரிசுத்தமாக்கப்பட்டு வருகிறோம்’ என்று எபிரெயர் புத்தகத்தின் ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார் (எபிரெயர் 10:14-ஐப் பார்க்கவும்).

விசுவாசிகளாகிய நாம், இன்னும் அதிக நீதிமான்களாக மாற இயலாது; ஆனால், நாம் வாழும் வாழ்க்கையின் அடிப்படையில், இன்னும் அதிகமாய் சுத்திகரிக்கப்பட்டவர்களாகவோ பரிசுத்தமாக்கப்பட்டவர்களாகவோ மாற முடியும்.

விசுவாசத்தினால் நீதிமானாக்கப்படுதல் என்பது கணப்பொழுதில் நிகழ்ந்த ஒன்றாகும். நாம் இயேசுவை ஏற்றுக்கொண்ட அந்தத் தருணத்திலேயே, நாம் மன்னிக்கப்பட்டோம், சுத்திகரிக்கப்பட்டோம், நீதியில் பூரணப்படுத்தப்பட்டோம், மற்றும் இரட்சிக்கப்பட்டோம். மேலும், நாம் கிறிஸ்துவுக்குள் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டோம் (எபி. 10:10-ஐப் பார்க்கவும்). இருப்பினும், கிறிஸ்துவுக்குள் நாம் அடைந்த பரிசுத்தமாக்கப்படுதலின் வெளிப்பாடும், அதன் நடைமுறைச் செயல்பாடும் படிப்படியாக நிகழும் ஒரு செயல்முறை என்பதைப் புரிந்துகொள்வது மிக முக்கியம். இதற்கு அர்த்தம், கர்த்தராகிய இயேசுவோடு நாம் கொண்டுள்ள உறவில் எவ்வளவுக்கு அதிகமாக வளர்கிறோமோ, அவ்வளவுக்கு அதிகமாக நம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு துறையிலும் நாம் பரிசுத்தமுள்ளவர்களாக மாறுவோம்.

“வேதவாக்கியங்களெல்லாம் தேவனுடைய ஆவியினால் அருளப்பட்டிருக்கிறது; அவைகள் உபதேசத்திற்கும், கடிந்துகொள்ளுதலுக்கும், சீர்திருத்தத்திற்கும், நீதியைப் போதித்தலுக்கும் பிரயோஜனமுள்ளவைகளாயிருக்கிறது” என்று தேவனுடைய வார்த்தை பிரகடனப்படுத்துகிறது (2 தீமோத்தேயு 3:16). எனவே, நடத்தை, சுயக்கட்டுப்பாடு, சீர்திருத்தம் மற்றும் நீதி நிறைந்த வாழ்க்கை ஆகியவை முக்கியமல்ல என்று கூறும் எந்தவொரு ‘போலியான கிருபையின்’ போதனையை குறித்தும் எச்சரிக்கையாய் இருங்கள். மன்னிப்பை குறித்த வெளிப்பாடு, நீதி நிறைந்த வாழ்க்கையின் முக்கியத்துவத்தைக் குறைத்துவிடாது; அந்த வாழ்க்கைக்குப் பங்கம் விளைவிப்பதாகவும் அது அமைவதில்லை. மாறாக, நீதி நிறைந்த வாழ்க்கை நடைமுறைக்கு வரத் தேவையான எரிபொருளாகவே அது திகழ்கிறது.

மெரியம்-வெப்ஸ்டர் ஆன்லைன், பரிசுத்தமாக்கப்படுதலை, “மனமாற்றத்திற்குப் பிறகு கிறிஸ்தவ அர்ப்பணிப்பின் விளைவாக தெய்வீக கிருபையில் வளரும் நிலை” என்று விவரிக்கிறது. ஆம், இது முழுக்க முழுக்க கிருபையில் வளர்வதைப் பற்றியதுதான். இன்று நம் மக்கள் கிருபையின் நற்செய்தியில் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள நாம் அவர்களை ஊக்குவிக்க வேண்டும். பவுல் தீமோத்தேயுவிடம், “கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் இருக்கும் கிருபையில் பலப்படு” என்று கூறினார் (2 தீமோ. 2:1). பேதுரு தனது கடைசி நிருபத்தில், இந்த இறுதி வார்த்தைகளைக் கூறி, விசுவாசிகள் ஒரு பலமான அஸ்திபாரத்தைக் கட்டும்படி ஊக்குவித்தார்: “நம்முடைய கர்த்தரும் இரட்சகருமாகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் கிருபையிலும் அறிவிலும் வளருங்கள்” (2 பேது. 3:18).

“மெய்யான கிருபை மெய்யான பரிசுத்தத்தை பிறப்பிக்கும்.”

ஒருவர் கிருபையில் எவ்வளவுக்கு அதிகமாக வளர்கிறாரோ — தேவ கிருபையின் வார்த்தையாகிய நீரினால் எவ்வளவாய் மீண்டும் மீண்டும் கழுவப்படுகிறாரோ — அவ்வளவுக்கு அவர் பரிசுத்தமாக்கப்படுதலிலும் பரிசுத்தத்திலும் வளர்கிறார். நம் மக்கள் நம் ஆண்டவராகிய இயேசுவின் மெய்யான கிருபையை அனுபவிக்கும்போது, பாவத்தின் கவர்ச்சியும் அதன் நிலையற்ற இன்பங்களும், அவருடைய மகிமையின் மற்றும் கிருபையின் ஒளியில் மங்கி மறைந்துவிடுகின்றன. அதன் விளைவாக, அவர்கள் பாவத்தின் வல்லமையை வென்று வாழத் தொடங்குகிறார்கள்.

சுவிசேஷத்தைக் குறித்து நாம் வெட்கப்பட வேண்டாம்

உண்மையான கிருபைக்கும் போலியான கிருபைக்கும் உள்ள வேறுபாடுகளைப் பகுத்தறியும் பயணத்தைத் தொடங்க, திருச்சபையின் போதகர்கள், ஊழியர்கள் மற்றும் தலைவர்களுக்கு இந்தக் கட்டுரை உதவ வேண்டும் என்பதே என் ஜெபம். இங்கு பகிரப்பட்டுள்ள பல சிந்தனைகள், எனது Grace Revolution—Experience the Power to Live Above Defeat என்ற புத்தகத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டு, அதில் மேலும் விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. வதந்திகள், போலியான போதனைகள், சர்ச்சைகள் மற்றும் தங்கள் வாழ்க்கை முறையால் நற்செய்தியைத் தவறாகப் பயன்படுத்தித் திரித்துக்கூறும் சிறு கூட்டத்தார் ஆகியவற்றின் காரணமாக, கிறிஸ்துவுக்குள் ஒரு சகோதரனாகிய நான் உங்களைக் கிருபையின் நற்செய்தியிலிருந்து பின்வாங்காதபடிக்கு மன்றாடுகிறேன்.

கிருபையின் நற்செய்தியே இதற்கான விடையாகும். பாவத்தோடு போராடிக்கொண்டிருக்கும் ஒருவரை, தோல்வி நிறைந்த வாழ்க்கையிலிருந்து கிருபை மீட்டெடுக்கிறது. கிருபையானது, நிலையற்றதும் வெறும் வெளித்தோற்றத்திற்குரியதுமான ஒரு பரிசுத்தத்தை அல்ல; மாறாக, ஒரு நபர் இயேசுவைச் சந்திக்கும்போது அவரது இதயத்தில் தொடங்கும் ஓர் ஆழமான மாற்றத்திலிருந்து பிறக்கும், என்றும் நிலைத்திருக்கும் பரிசுத்தத்தையே உருவாக்குகிறது.

ஐக்கிய நாடுகளை சேர்ந்த நீல் என்பவருக்கு நடந்தது இதுதான்; நாற்பது ஆண்டுகால பாலியல் அடிமைத்தனப் போராட்டத்திலிருந்து ஆண்டவர் தன்னை எவ்வாறு விடுவித்தார் என்பது குறித்து அவர் எனது ஊழியத்திற்கு எழுதியிருந்தார்.

பாஸ்டர் பிரின்ஸ் எழுதிய ஒரு புத்தகத்தைப் படித்துக்கொண்டிருந்தபோது, நாற்பது ஆண்டுகால ஆபாசப் பட அடிமைத்தனத்திலிருந்து நான் விடுவிக்கப்பட்டேன். கடந்த காலத்தில், இந்த அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுபட நான் என் சொந்த வல்லமையாலும் பலத்தாலும் முயன்று பார்த்தேன்; ஆனால், ஒவ்வொரு முறையும் நான் தோல்வியையே தழுவினேன்.

அந்தக் காலம் முழுவதும், பிசாசானவன் இந்த அடிமைத்தனத்தைப் பயன்படுத்தி, என்மீது அச்சத்தையும், குற்றவுணர்வையும், கண்டனத்தையும் குவித்துக்கொண்டிருந்தான். இந்த அச்சமும் அவமானமும், கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளில் நான் கலந்துகொண்ட பல்வேறு சபைகளின் போதகர்களிடம் உதவி கேட்பதிலிருந்து என்னைத் தடுத்து நிறுத்தின. அந்த இடங்கள் சிலவற்றில் நான் தலைமைப் பொறுப்புகளையும் வகித்திருந்தேன்.

நான் அந்தப் புத்தகத்தைப் படித்துக்கொண்டிருந்தபோது, கிறிஸ்துவுக்குள் நான் யார் என்பதைக் குறித்த ஒரு புதிய வெளிப்பாட்டைப் பெற்றேன்—அதாவது, கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் நான் தேவனுடைய நீதியாக இருக்கிறேன் என்றும்; கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் இருப்பவர்களுக்கு எவ்விதமான ஆக்கினையும் இல்லை என்றும் உணர்ந்தேன். இந்தப் புதிய வெளிப்பாட்டின் மூலமாகவே, என் வாழ்க்கையின் மீதிருந்த அந்த அடிமைத்தனத்தின் பிடிப்பு என்றென்றுமாக முறிக்கப்பட்டு நீங்கியது.

நான் நீதிமான் என்பதை எனக்கு ஞாபகப்படுத்திக்கொள்ள, இப்போது நான் ஒரு மோதிரம் அணிந்திருக்கிறேன். ஆபாசப் படங்களைப் பார்க்குமாறு சாத்தான் என்னைச் சோதிக்க முயலும்போதெல்லாம், நான் கிறிஸ்துவுக்குள் தேவனுடைய நீதி என்பதை எனக்குஞாபகப்படுத்திக்கொள்ள அந்த மோதிரத்தைப் பார்த்தாலே போதும்; அந்தச் சோதனையானது என்மீது கொண்டிருந்த பிடிப்பை முற்றிலுமாக இழந்துவிடுகிறது.

இதுவே நற்செய்தியின் வல்லமையாகும். நீல் போன்ற விலையுயர்ந்த ஆத்துமாக்கள், நம் ஆண்டவராகிய இயேசுவின் அன்பினால் தொடப்பட்டு, மாற்றப்பட்டு, உருமாற்றமடைந்து வருகின்றனர். நற்செய்தியைப் போதிக்கும் பொறுப்பு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் ஊழியர்களாகிய நம்முடைய கடமை என்னவென்றால், சத்தியத்திலிருந்து பின்வாங்குவதல்ல; மாறாக, தேவனுடைய வார்த்தையை ஊக்கத்துடன் ஆராய்ந்து, அதைச் சரியாகப் பகுத்தறிந்து, அவருடைய சத்தியத்தை முழுமையான தெளிவுடனும் அன்புடனும் துணிச்சலாகப் பிரகடனப்படுத்துவதே ஆகும். நாம் நற்செய்தியைக் குறித்து வெட்கப்படக்கூடாது. அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் பிரகடனப்படுத்தியபடியே, இது சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி, “விசுவாசிக்கிற எவனுக்கும் இரட்சிப்பை உண்டாக்கக்கூடிய தேவனுடைய வல்லமையாயிருக்கிறது… ஏனெனில் அதில் தேவனுடைய நீதி விசுவாசத்தினாலே விசுவாசத்திற்கென்று வெளிப்படுத்தப்படுகிறது; ‘ விசுவாசத்தினாலே நீதிமான் பிழைப்பான்’ என்று எழுதியிருக்கிறதே” (ரோமர் 1:16–17). நற்செய்தி என்பது நம்முடைய சுய நீதியைக் குறித்ததல்ல; மாறாக, நம் ஆண்டவராகிய இயேசுவின்மீது விசுவாசம் வைப்பவர்களுக்கு ஒரு ஈவாக அளிக்கப்படும் தேவனுடைய நீதியைக் குறித்ததாகும்.

ஒருவேளை, பல சமயங்களில் அறியாமலேயே, நாம் கிறிஸ்துவின் நற்செய்தியையும் நமது கிரியைகளையும் சேர்த்து வழங்கியதால், நாம் செய்ய வேண்டிய அளவிற்கு ஆத்துமாக்களை ஆதாயப்படுத்தாமல் இருக்கலாம். நற்கிரியைகள் இரட்சிப்பின் சான்றுகளே, ஆனால் அவை நிச்சயமாக இரட்சிப்புக்கான நிபந்தனை அல்ல. விசுவாசத்தின் மூலம் கிருபையால் நாம் இரட்சிக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதை நாம் அறியும்போதுதான் ஒழுக்க மேன்மை விளைகிறது. இது இதற்கு நேர்மாறாக நடப்பதில்லை. ஒவ்வொரு வாரமும் பாவம், அடிமைத்தனம் மற்றும் எல்லாவிதமான அடிமைத்தனங்களிலிருந்தும் விலையேறபெற்ற ஆத்துமாக்கள் விடுவிக்கப்படும் சாட்சிகள் எங்கள் ஊழிய அலுவலகத்தை நிரப்புவதற்குக் காரணம், இயேசு கிறிஸ்துவின் நற்செய்தி பிரசங்கிக்கப்படுவதே என்று எனக்குத் தெரியும். வாழ்வை மாற்றும் கிருபையின் மெய்யான நற்செய்தியை நாம் அனைவரும் துல்லியமாகக் கொண்டு செல்பவர்களாக இருப்போமாக!

இக்கட்டுரையானது பாஸ்டர் ஜோசப் பிரின்ஸ் அவர்களால் முதலில் ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்டதாகும்

தொடர்ந்து வாசிக்க