เรื่องราวส่วนตัว

ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนล้มเหลวมาโดยตลอด เพราะไม่ว่าทำอะไรก็มักจะเป็นคนสุดท้ายเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเรียนในโรงเรียน ในวิทยาลัย กีฬา หรือแม้แต่เรื่องงาน ผมไม่เคยประสบความสำเร็จในสิ่งใดเลย และคิดอยู่เสมอว่าชีวิตของผมคงไม่มีวันประสบความสำเร็จได้

เมื่อประมาณสองปีก่อน ฉันตกงานและไม่มีที่อยู่อาศัย อีกทั้งยังถูกครอบครัวปฏิเสธ เพราะเงินและความสะดวกสบายทั้งหมดที่ฉันเคยมีหมดไป และในที่สุดฉันกับลูกชายต้องไปอาศัยอยู่ในหมู่บ้านกับครอบครัวหนึ่ง ซึ่งมีแค่คนเดียวในครอบครัวที่มีงานทำเป็นแม่บ้านในเมืองใกล้เคียง รายได้ของเขามีเพียง 70 ดอลลาร์ต่อเดือน เพื่อเลี้ยงดูคนถึงเจ็ดคน สภาพความเป็นอยู่ของเราแตกต่างจากชีวิตที่เราเคยมีเป็นอย่างมาก

ฉันอายุ 34 ปี และรับใช้ในพันธกิจเต็มเวลามาเป็นเวลา 13 ปี เป็นเวลา 7 ปีที่ฉันและสามีได้เป็นศิษยาภิบาลดูแลคริสตจักรในเขตเมืองแห่งหนึ่งในชิคาโก เราได้จัดกลุ่มศึกษาพระคัมภีร์ สัมมนา การสอน การฝึกอบรม และการประกาศข่าวประเสริฐ เราเห็นผู้คนรับความรอด รับบัพติศมาในน้ำ ได้รับการเติมเต็มด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ และผ่านกระบวนการสร้างสาวก อย่างไรก็ตาม เรากลับเห็นผลที่ยั่งยืนน้อยมาก

เมื่อฉันเข้าสู่วงการอสังหาริมทรัพย์ ฉันต้องเผชิญกับความยากลำบากอย่างมากในการปิดการขาย หลังจากผ่านไป 4 เดือน ฉันก็ยังไม่มีรายได้เลยแม้แต่น้อย การประชุมยอดขายประจำสัปดาห์กลายเป็นสิ่งที่กดดันสำหรับฉันเป็นอย่างมาก และฉันก็รู้สึกสิ้นหวังและหมดแรงอยู่ตลอดเวลา

เมื่อต้นปีที่ผ่านมา เมืองของเราในประเทศออสเตรเลียได้เผชิญกับพายุไซโคลนที่รุนแรงที่สุดในรอบ 30 ปี ขณะที่สามีของฉันเตรียมความพร้อมรับมือกับพายุด้วยการยึดและจัดเก็บสิ่งของต่าง ๆ ภายในบ้านให้เรียบร้อย ฉันก็ได้ชโลมทรัพย์สินของเรา และขอบคุณพระเจ้าสำหรับการทรงปกป้องของพระองค์เหนือบ้านของเรา

สามีของฉันทำงานด้านการขายมาเป็นเวลา 10 ปี ซึ่งต้องเดินทางบ่อยมาก ทำให้เราแทบไม่ได้พบกันเลยเป็นเวลาหลายสัปดาห์ บางครั้งก็นานเป็นเดือน ๆ เมื่อสองปีก่อน บริษัทของเขามีการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง ซึ่งในที่สุดก็ส่งผลให้เรามีเงินไม่เพียงพอแม้กระทั่งสำหรับค่าอาหารหรือที่พักก็ตาม

เมื่อไม่กี่เดือนก่อน ฉันได้ฟังคำเทศนาของอาจารย์ปรินซ์ ขณะนั้นฉันกำลังรู้สึกท้อใจและโดดเดี่ยวเล็กน้อย และในช่วงท้ายของการเทศนา อาจารย์ก็ได้กล่าวคำเผยถึงเรื่องการรักษาโรค และมีบางสิ่งที่ท่านพูดซึ่งดึงดูดความสนใจของฉันเป็นอย่างมาก ท่านกล่าวว่า พระเจ้าทรงต้องการรักษาคนที่กำลังกังวลเกี่ยวกับการที่ผมร่วงเป็นกำ ๆ ทุกวัน และท่านได้อธิษฐานเผื่อหนังศีรษะของคนนั้นให้ได้รับการรักษา

ฉันเฝ้าสงสัยมาตลอดว่า “อิสรภาพ” มีหน้าตาเป็นอย่างไร ฉันจึงพยายามค้นหามันจากหลาย ๆ ที่ แต่ก็ไม่เคยพบเลย

ลูก ๆ ของฉันเติบโตมาในครอบครัวคริสเตียน และได้รับความรอดมาตั้งแต่อายุยังน้อย แต่เมื่อไม่กี่ปีก่อน ลูกสาวคนโตวัย 20 ปีของฉันได้ออกจากบ้าน ตัดการติดต่อกับครอบครัว และเข้าไปเกี่ยวข้องกับยาเสพติด ลัทธิ และพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมอื่น ๆ เธอยังต้องเผชิญกับความวิตกกังวลและอาการแพนิกอีกด้วย มันเป็นเรื่องที่เจ็บปวดอย่างมากที่ได้เห็นเธอเป็นแบบนั้น เพราะถ้าคุณได้รู้จักเธอ คุณจะรู้ว่าเธอเคยเป็นลูกสาวที่อ่อนโยนและงดงามที่สุดเท่าที่ใครคนหนึ่งจะมีได้

ตั้งแต่เติบโตมา ฉันแค่อยากเป็นคนดี ทำสิ่งที่ถูกต้อง และหลีกเลี่ยงสิ่งที่ไม่ดี ฉันได้แต่งงานและมีลูกชายสองคน แต่ชีวิตสมรสของฉันเต็มไปด้วยการทะเลาะกันบ่อยครั้ง จนทำให้ฉันเคยคิดจะหย่าหลายครั้ง อนาคตดูมืดมน ฉันต้องต่อสู้กับความกลัวและความวิตกกังวล ไม่รู้ว่าจะสามารถผ่อนบ้านให้หมดได้อย่างไร หรือจะมีเงินพอส่งลูกเรียนมหาวิทยาลัยหรือไม่ ผลที่ตามมาคือ ฉันกลายเป็นคนอารมณ์รุนแรง เครียด และเต็มไปด้วยความคิดด้านลบ

ผมเริ่มฟังคำสอนของอาจารย์ปรินซ์มาตั้งแต่ 10 ปีก่อน และได้เรียนรู้มากมายเกี่ยวกับความดี ความเมตตา พระคุณ และความรักของพระเจ้า

ประมาณ 18 เดือนก่อน ฉันสูญเสียแฟนหนุ่มจากอุบัติเหตุ เมื่อฉันได้รับข่าวว่าเขาเสียชีวิต ฉันแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ ร่างกายเหมือนหยุดทำงาน หายใจไม่ออก และไม่สามารถขยับตัวได้ เมื่อฉันกลับถึงบ้าน ฉันตรงไปที่เตียงและหยิบพระคัมภีร์ขึ้นมาอ่าน แต่ระหว่างที่อ่าน ฉันกลับโยนพระคัมภีร์ทิ้งไปอีกฝั่งของห้อง พร้อมตะโกนว่า “ทำไมพระเจ้าถึงปล่อยให้แฟนของฉันตาย?” ตั้งแต่นั้นมา ฉันก็หยุดเชื่อในพระเจ้า แม้ว่าฉันจะเติบโตมาในครอบครัวคริสเตียน และรู้เรื่องการอัศจรรย์ของพระเจ้ามาตลอดก็ตาม